هيولاى قابل هر صورتي پنداشته وهر موجودى را مركب از واجب وممكن دانسته ونامش را وحدت وجود گذاشته .
خويشتن را عاشق حق ساختى * عشق با ديو سياهى بأختي
عاشق ومعشوق را در رستخيز * هر دو را بندند وپيش آرند تيز
در أصول كافى از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام به اين مضمون روايت شده : زماني كه بنده از خداوند ، كمال بعد ودورى را دارد وقتي است كه همّتش مصروف به شكم وشهوت وقاع باشد . « 1 »
وباز آن حضرت در كافى روايت نموده كه حضرت عيسى عليه السّلام فرمود : چگونه از أهل علم ومعرفت است كسى كه سيرش به سوى آخرت است وأو اقبال به دنياي خود نموده ؟ « 2 »
واز حضرت امام محمد باقر عليه السّلام در كافى به اين مضمون روايتي است كه خداوند به حضرت موسى عليه السّلام وحى فرمود : من همنشين با كسى هستم كه مرا ياد نمايد وبه ذكر من مشغول باشد .
حضرت موسى عليه السّلام عرض كرد : چه كسى روز قيامت در ستر وپوشش تو باشد ؟ يعنى از عذابها ورسوايىها ؟ فرمود : كساني كه مرا ياد نمايند ، پس من هم آنها را در آن روز ياد كنم ، واظهار دوستى با يك ديگر در راه من نمايند . من هم آنها را دوست دارم . اين اشخاص كساني باشند كه هر وقت بخواهم أهل زمين را عذاب كنم ، يعنى به سبب طغيان ونافرمانىها ، ياد آن اشخاص كنم . پس عذاب را از أهل زمين به واسطهء آن اشخاص ؛ يعنى از جهت دوستى وعلاقة به آنها دفع نمايم . « 3 »
ودر كتاب جواهر السنيّة ، در اخبار حضرت داود است : « يا داود حذّر وأنذر أصحابك من كلّ الشهوات ، فإنّ القلوب المتعلّقة بشهوات الدنيا عقولها محجوبة عنّي . » « 4 » اى داود ! بپرهيزان وبترسان همراهانت را از تمام آرزوهاى شيطانى ، پس به درستى كه دلهاى علاقهمند به شهوتهاى حرام ، عقلهاى آنها در پرده است از معرفت من .
پس خوشا به حال كساني كه هميشه به ياد خدا باشند ، وبه نعمتهاى گوناگون متنعّم ، به ظاهر در دنيا هستند ، لكن به باطن در بهشتند .
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 319 .
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 319 .
( 3 ) . همان ، ص 496 .
( 4 ) . الجواهر السنية ، چاپ سنگى ، ص 67 .