( چون بر خلاف سنّت و طريقهء پيغمبر اكرم رفتار ميكنند مبادا ايشان را مفتضح و رسوا كنى ) و تو بر دين خود از آنها ترسيدى ( كه مبادا فريب خورده از آنان پيروى كنى ) پس آنچه كه براى آن از تو مى ترسند بدستشان ده ( از دنياى آنها چشم بپوش ) و براى آنچه كه بر آن مى ترسى از ايشان بگريز ، ( 3 ) چه بسيار نيازمند به آنچه تو آنها را منع نمودى ( از منكرات نهى كردى و در آن فوائد بيشمارى است كه همه به آن احتياج دارند ) و چه بسيار بى نيازى از آنچه ( دنيايى ) كه ترا منع نمودند ، و زود است كه فردا ( روز رستخيز ) بدانى سود از آن كيست ، و چه كسى رشك بسيار مى برد ، ( 4 ) و اگر آسمانها و زمينها بر بندهاى بسته شود ، پس آن بنده خدا ترس و پرهيزكار باشد خداوند براى او راه خلاصى قرار دهد ( چنان كه در قرآن كريم س 65 ى 2 مى فرمايد : وَ مَنْ يَتَّقِ اللّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً ى 3 وَ يرَزْقُهُْ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ يعنى هر كه از خدا ترسيده پرهيزكار باشد براى او راه نجات قرار دهد ، و روزى مىدهد به او از جائى كه گمان ندارد ) ( 5 ) با تو انس نمى گيرد مگر حقّ ، و از تو نمى رمد مگر باطل ، پس اگر دنياى ايشان را مى پذيرفتى ( با آنان همكارى مى كردى ) ترا دوست مى داشتند ، و اگر از دنيا چيزى براى خود جدا مى نمودى ( دنيا پرست بودى ) ترا در امان مى گذاشتند ( اين همه آزار ترا روا نمى داشتند ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 406
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٠٦