قسمتى دوم از اين خطبه است ( كه از پيدايش حجاج ابن يوسف و تسلط و ستم او بر اهل كوفه خبر داده ، و آنان را از نتيجهء كردار زشتشان آگاه ساخته مى فرمايد ) :
( 4 ) اگر بدانيد آنچه من مى دانم از نهان آنچه بر شما آشكار نيست ( فتنهء حجّاج ) هر آينه ( از خانههاى خودتان و خوابيدن بر بالين چشم پوشيده ) بسوى خاكها ( بيابانها ) مى رويد ( از اضطراب و نگرانى زندگانى در بيابانها را بر شهرها ترجيح مى دهيد ، و ) بر كردههاى ( زشت ) خويش ( پيروى نكردن از دستور امام خود كه به ستم و خونريزى حجّاج منتهى خواهد شد ) گريه مى كنيد ، و چون زنهاى فرزند مرده لطمه به سينه و رو مى زنيد ، و اموال خود را بى نگهبان و بدون سرپرست رها مى نماييد ، ( 5 ) و هر مردى از شما چنان به خود گرفتار و بيچاره است كه به ديگرى متوجهّ نمى باشد ، ولى ( اكنون آسوده نشسته نگران نيستيد ، چون آنچه من مى دانم نمى دانيد ، و ) پند و اندرزى كه بشما دادهاند ( امريهّء رسول اكرم در بارهء اطاعت و پيروى از امام ) فراموش كرديد ، و از آنچه شما را بر حذر داشتهاند ( كه بر اثر رفتار ناپسنديده خلفاء جور و ستمگر بالأخره بر شما مسلّط خواهند شد ) ايمن گشتيد ، پس رأى و انديشهء شما سر در گم و كارتان پراكنده و درهم گرديد ( در امور زندگانى نمى دانيد چگونه رفتار نمائيد ، و بپاى خود ميان آتش فتنه و فساد رفته و دشمن را بر خويش مسلّط خواهيد نمود ) ( 6 ) و ( چون اين رويهّء شما ننگ آور است ) دوست دارم كه خدا ميان من و شما را جدائى افكنده و مرا بكسيكه سزاوارتر است از شما به من ( حضرت رسول و حمزه و جعفر و آنهائى كه زير بار ظلم و جور نرفتند ) ملحق گرداند ( زيرا آنان ) : ( 7 ) به خدا سوگند مردمانى بودند داراى رأى و انديشههاى پسنديده و حلم و بردبارى بسيار ، و گفتار بحقّ و راست كه ظلم و ستم روا نمى داشتند ( در راه گمراهى قدم نمى نهادند ) ( 8 ) بر راه راست رفتند در حالت سبقت و پيشى گرفتن ، و بر راه روشن ( هدايت و رستگارى ) شتافتند ، پس بآخرت جاويدان و بعيش و خوشى نيكو و گوارا دست يافتند ( بهشت نصيب آنان گشت ) ( 9 ) آگاه باشيد سوگند به خدا ( بر اثر سستى و سهل انگارى در امر جهاد و جلوگيرى نكردن از ستمگران كارتان به جائى رسد كه ) پسرى از قبيلهء بنى ثقيف ( حجّاج ابن يوسف ) بر شما مسلّط خواهد گرديد كه از روى تكبّر و تبختر جامه به روى زمين كشد و از حقّ رو گردانيده جور و ستم بسيار نمايد ، سبزهء شما را مى خورد ( مالتان را تصرّف مى نمايد ) و پيه شما را آب مىكند ( شما را همواره بظلم و ستم گرفتار
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 365
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٦٥