كامل ، فراوان ، نيكو ، پر بركت ، گوارا ، گياه آور ، كه گياهش نموّ كرده شاخهاش ميوه داده برگش تر و تازه باشد كه بندگان ناتوان خويش را از بدبختى رهائى دهى ، و شهرهايت را كه مرده ( قحطى ديده ) زنده گردانى ( نعمت را در آنها فراوان نمائى ) ( 8 ) بار خدايا آب از تو مى طلبيم كه بسبب آن زمينهاى بلند ما پر گياه گردد ، و در زمينهاى نشيب ما ( نهرها و جويها ) جارى شود ، و اطراف و جوانب ما ( دهات و شهرها ) بفراخ سالى برسند ، و ميوههاى ما فراوان گردد ، و چهار پايان ما خوش گذرانند ، و برسد به مردمان دور از ما ، و استفاده كنند ( سير آب گردند ) مواضعى كه هميشه در آفتاب مى باشند ( صحراء و مزارع ) از بركات واسعه و كرمهاى بيشمارت بخشش نما بر آفريده شدگان نيازمندت ، و بر حيوانات وحشىّ كه ( در بيابان ) رها كردهاى ( و زاد و توشه ندارند ) ( 9 ) و بفرست بر ما بارانى كه زمين را تر كند ( از خشكى برهاند ) روان و پى در پى باشد ، و بارانى كه باران ديگر را دفع نمايد ( دانهء آن به تندى دانهء ديگر را بشويد و شتاب ببارد ) بارانى كه برق آن نبارنده و ابر پهن آن در افق بى فايده و ابرهاى پراكندهاش سفيد و بارانهاى اندك آن با بادهاى سرد نباشد ، تا اينكه به جهت فراوانى گياه آن قحطى زدگان فراخى ( نعمت بسيار ) بينند ، و به بركت آن سختى كشيدهها آسايش يابند ، زيرا تو باران را وقتى مى فرستى كه خلائق نوميدند ، و رحمتت را ( بر جهانيان ) شامل مى گردانى ، و تويى زمامدار و ستوده شده ( باحسان . سيّد رضىّ فرمايد : ) معنى سخنان شگفت آور در اين خطبه اينست : فرمايش آن حضرت عليه السّلام انصاحت جبالنا يعنى كوهها بر اثر خشكى از هم شكافته شد ، گفته مىشود ( عرب مى گويد ) : انصاح الثّوب چون جامهء شكافته گردد ، و نيز گفته مىشود : انصاح النّبت و صاح و صوّح چون گياه پژمرده و خشكيده . و فرمايش آن حضرت و هامت دوابّنا يعنى چهار پايان ما تشنه باشند ، و هيام بمعنى تشنگى است . و فرمايش آن حضرت حدابير السّنين ، حدابير جمع حدبار است
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 362
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٦٢