ص 192 س 5 و 6 : ممكنست عبارت در اصل چنين باشد :
« غريو و غلغلهء كوس و صنج در صبح فطر نهيب در قطر اين سراى سپنچ افكند » كه مؤلف به عادت خود براى ساختن جناس خطى ميان صنج و صبح و همچنين سجع در كلمات صنج و سپنج تعمد ورزيده باشد .
ص 194 س 12 : ظ : امراء فخام براى احتراز از تكرار كلمهء عظام .
ص 195 س 1 : ظ : عرضه با ضاد معجمه .
ص 196 س 6 : ظفر اثاره صحيح است يعنى ظفر و پيروزى بر مىانگيزد و ضمنا سجع با نقاره .
ص 197 س 3 : ظ : صدر صفه .
ص 202 س 5 : مضيق بفتح ميم و كسر ضاد بمعنى تنگى و تنگه صحيح و تشديد ياء غلط است .
ص 203 س 1 : شايد خار خسكى با سين مهمله نيز مناسب باشد .
ص 203 س 3 : مقاتر ؟ شايد فاتر يا متقاطر باشد .
ص 203 س 5 : دندانيست .
ص 203 س 15 : معنى عبارت اينست كه : يخ ، با چرخ فلك قصد كينه كرده و شيشه و آبگينهء چرخ را با سنگ شدت و حدت خود شكسته است .
ص 204 س 6 : بر غبر ؟ شايد بر زبر .
ص 209 س 18 : جدت يعنى تازگى و حد بمعنى دم تيغ و شمشير و امثال آنست .
ص 210 س 18 : ممتوح ؟ ظاهرا ممنوح با نون است يعنى بخشيده و عطا شده .
ص 211 س 12 : شايد شكسته بستگى باشد .
ص 213 س 15 : اسباب ظ : اسبان .
ص 215 س 5 : « خافضة رافعة » آيهء 3 از سورة الواقعه .
ص 215 س 15 : جانش مراد همان جانش سلطان است .
ص 216 س 2 : « اين » زائد است .
ص 217 س 13 : ظ : محاط .
ص 219 س 4 : كامگار ظ : زائد است .
ص 220 س 19 : ولولهء بوس ظ : مخفف بؤس است كه بمعنى سختى .
ص 222 س 3 : سنهء اربع عشره .
ص 222 س 21 : ظ : دريچهها .
ص 223 س 16 : از بنى النضير ، مؤلف اشتباه كرده است چه آيه در شأن يهود بنى قريظه است نه بنى النضير .
ص 225 س 18 : ظ : بمستمعان يا بمستسقيان .
ص 226 س 5 : يكتا شايد مراديكه و تنها باشد .
ص 229 س 1 : هنا لك ابتلى المؤمنون و زلزلوا زلزالا شديدا سورة الاحزاب آيهء 11 .
مهمان نامه بخارا ( تاريخ پادشاهى محمد شيبانى ) ( فارسى ) — صفحة 365
مساهمون: فضل الله بن روزبهان خنجى اصفهانى
ص٣٦٥