امام محمد باقر و امام جعفر صادق در كتبى كه شيعه ازيشان روايت مىكند بر خليفتين معظمين و شيخين مكرمين ثناهاى بليغ فرمودهاند . غرض كه محبّ كامل اهل البيت كسيست كه او را كمال محبّت باصحابه باشد سيّما خلفاء راشدين رضوان اللّه عليهم اجمعين .
ابيات
دعوى دوستى آل رسول * از تو گاهى رسد بعزّ قبول
كه دل از دشمنى بپردازى * برگ حبّ « 1 » صحابيان سازى
دوستى صحابهات بايد * تا ترا حبّ آل كار آيد
و ربا صحاب دشمنى دارى * دشمن عترتى ، كجا يارى ؟
با على كى صديق تحقيقى * تو كه از دشمنان صدّيقى
كى ترا مرتضى چو معشوقست * كه دلت كينه دار فاروقست
نور حبّ على مجو زان عين * كه نه بيند كمال ذى النورين
خانه را چار ركن مىبايد * تا درى بر رخ تو بگشايد
خانهء دين كه معدن نورست * از ولاى چهار معمورست
تو كه اركان خانه افكندى * خانه خواهى بريش خود خندى
نزد تحقيق اين چهار يك است * نيست مؤمن كسى كه اهل شك است
صاف شو با چهار بهر بهشت * تا كشى صاف چار نهر بهشت
بعد از فراغ از قيام بآداب زيارت آن مزار متبرك موكب همايون در عين اقبال فى ايمن الاوقات و اشرف الاحوال متوجه شهر طوس شدند كه حالى يادگار خانى نام يافته بعزم آنكه [ در ] آن مملكت باز شهرى مجدد سازند و باللّه التوفيق و هو المستعان .
هامش
( 1 ) - شايد : ترك صب .