در صفهء بارگاه سفره كشيدند و وظايف و رسوم تكلّفات پادشاهانه تقديم نمودند و بحر عطاى حضرت خليفة الرحمانى در جوش آمده تمامى نقبا و سادات و اشراف و مجاوران و فقرا و ضعفا را بنذور و صدقات نوازش فرمود و همگنانرا از خوان نعمت آن حضرت عوارف عظيمه و مواهب جسيمه رسيد و چون از كشيدن سفره فراغ حاصل آمد نقباء روضهء مطهّره و سادات و خدّام ، علمى سبزى مهيا ساخته همچو علم اخضر اهل بيت كه سايه افكن اهل اسلام و رايت دولت افزاى اصحاب ايمان است ، با عصا شمشيرى غلاف او در پولاد گرفته و هيئت و صنعت بغايت نفيس مصنوع ساخته و مىنمودند كه سالهاست كه از نفايس مخزونات خزينهء روضهء مقدسه است و ديگر اساس پادشاهانه برسم پيشكش پيش آوردند و عرضه داشتند كه اين علم و شمشير حضرت امام است كه سزاوار موكب حضرت خليفهء زمان و امام انام است . چون علم و شمشير پيش حضرت آوردند ، حضرت خليفة الرحمانى از مقام اعظام و اكرام رعايت ادب و حرمت فرموده بقيام و استقبال اقدام نمودند و رسوم تكلّفى كه در گرفتن علم و شمشير از پادشاهان بزرگ مىباشد بجاى آوردند . فى الجمله از شرايط تعظيم و رعايت لوازم ادب و احترام كه دلالت بر كمال مودّت و موالاة با اهل بيت ميكرد دقيقهء غير مرعى نماند چنانچه بر همگنان كمال ارادت و ممالاة و محبت و موالاة ايشان با ايمهء اهل بيت ظاهر و باهر شد بىآنكه از جادهء متابعت اهل سنّت و جماعت در اعمال و افعال و اعتقادات قدم بيرون نهند نه همچو جماعت منحوسهء ملعونه قزل بورك دمرّهم اللّه تعالى تدميرا « 1 » كه ايشان موالاة اهل بيت را منحصر ميدانند بر سبّ و لعن صحابهء كرام چه كمال محبّت آنست [ 149 پ ] كه رعاية ادب با تمام دوستان و اقارب و احباب محبوب بجاى آورند و اگر كسى مطلّع بر سيرت و احوال ايمهء اهل البيت باشد داند كه ايشانرا چه آداب باصحابهء كرام خصوصا خلفاء حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم بوده و حضرت امام زين العابدين عليه السلام ايشانرا در صحيفهء كامله در صلوات ياد كرده و همچنين
هامش
( 1 ) - در اصل : تدبيرا .