مشرف بر سراير غيوب سالك مجذوب مستقيم الاحوال شيخ نظام الدين انبيتهى وال - قدس الله روحه - از اين سراى ملال به دار الخلد وصال انتقال فرمود و شمهيى از احوال آن صاحب كمال و حال ان شاء الله المتعال در ذكر مشايخ عصر مذكور خواهد ساخت .
و در سنهء احدى و ثمانين و تسعمائة ( 981 ) به تقريب اطفاء نايرهء فتنهء گجرات و تنظيم مهمات در آن فترات جمّازه سوار در عرض نه روز به ايلغار از فتحپور به احمدآباد رفته با جمعى كه اعظم خان را در قلعه محصر داشتند محاربهء عظيم نموده مظفر و منصور به سرعت بازگشته در دار الخلافت رسيدند و مجمل اين وقايع آنكه چون شاهنشاهى مرتبهء اول احمدآباد را به خان اعظم تفويض نموده آمدند ، متمرّدان آنجا هر جا سرى برآورده هريك به سر خود شدند و اختيار الملك گجراتى جماعت حبشيان را همراه گرفته احمدنگر و آن نواحى را قابض گشت و محمّد حسين ميرزا از دكهن آمده اول داعيهء تسخير سورت نمود و چون قليج خان در مقام قلعهبندى درآمده به ممانعت و مدافعه برخاسته به كنبايت « 1 » رسيد و متصرف شد و اعظم خان خود بر سر اختيار الملك رفت و ما بين احمدنگر و ايدر ميان افواج فريقين جنگها واقع شد و به مقتضاى الحرب سجال فتح داير بود و نورنگ خان ولد قطب الدين محمّد خان را با سيد حامد بر سر محمّد حسين ميرزا به جانب كنبايت تعين نمود و محمّد حسين ميرزا در محاربات صعب به كرّات و مرّات داد تردّد و مردانگى داده آخر الامر روى به هزيمت نهاده به اختيار خان ملحق گرديد و پسران شير خان فولادى و پسر جهجار خان حبشى نيز باعث افزونى جمعيت و گرانى پلهء او شدند و قصد داشتند كه به ايلغار از راه ديگر رفته به احمدآباد درآيند ، خان اعظم پيشدستى نموده و به شهر رسيده و قطب الدين احمد خان را از بهروج طلبيده به جهت بىاعتمادى بر بعضى از نوكران خويش متحصن شد و گجراتيان با جمعيت قريب بيست هزار كس از مغول و گجراتى و افغانان و حبشى و راجپوت آمده محاصره نمودند و هر روز جنگ بود و فاضل محمّد خان ولد رشيد خان كلان در اين معركه به باد فنا رفت و خان اعظم وقايع يوميه را نوشته عرايض متواتر مشتمل بر
هامش
( 1 ) . نسخه : كنهايت .