نظري كرد كه بيند به جهان صورت خويش
خيمه در آب و گل مزرعهء آدم زد
انسان است اسم أعظم الهى و سايهء بلند أو و خليفهء خدا در همهء عوالم و خداى تعالى با فيض اقدس و ظل ارفعش تجلى كرد ، پس در ملابس اعيان ثابته از غيب مطلق و حضرت عمائيه ظهور كرد .
سپس به فيض مقدس و رحمت واسعه و نفس رحمانى از غيب مضاف و كنز مخفى - و بنا به طريقهء شيخ عارف ما ( مّد ظله ) از مرتبهء عمائيه - در مظاهر ارواح جبروتى و ملكوتى يعنى عالم عقول مجرد و نفوس كلى تجلى فرمود . سپس در دو آينهء عالم مثال و خيال مطلق يعنى عالم مثل معلّقه تجلى كرد . سپس در عالم شهادت مطلق يعنى عالم ملك و طبيعت تجلى فرمود . پس انسانى كه جامع همهء عوالم و آنچه در آنهاست مى باشد سايهء حضرت جامع الهى است . و عالم اعيان ، سايهء حضرت غيب مطلق است . و عالم عقول و نفوس سايهء حضرت غيب مضافى كه به غيب مطلق نزديك است مى باشد . و عالم خيال و مثال مطلق ، سايهء حضرت غيب مضافى كه به شهادت نزديك است مى باشد . و عالم ملك سايهء حضرت شهادت مطلق است : « مگر نبينى كه پروردگارت چگونه سايه را كشيده است ؟ » اين مّد ظل در حضرت أسماء و اعيان ثابته به ظل اقدس است ، و در حضرت شهادت و عالم ملك و ملكوت و جبروت به واسطهء ظل مقدس است .
ارتباط موجودات با حق متعال ربط مقيد با مطلق است
بلكه گوييم كه موجودات با تمام مراتب بالا و پايينى كه دارند