موجود لذاته ، همچنين اراده داراى مراتبى است ( و يك مرتبه از آن حادث است و مراتب ديگر مانند علم كه گفته شد ) .
و اما اين كه خصوص مشيت را فرمود كه پديده است و از صفات فعل است ، و علم و قدرت را فرمود كه قديم اند و از صفات ذات ، با آنكه هر دو ( يعنى مشيت و علم و قدرت ) از يك وادى هستند بعضى از مراتب هر يك از آن دو صفت ، حادث است و بعضى از مراتب هر دو قديم است ، اين پاسخ به اعتبار فهم پرسنده و مخاطب بوده ، زيرا سؤال اگر از علم و قدرت باشد در حقيقت از صفت ذات پرسيده شده ، چون نوعا ذهن ها در علم و قدرت متوجه علم و قدرت ذاتي است ، به خلاف اراده كه سؤال از مشيّتى مىشود كه متعلق به اشياء خارجى است . بنا بر اين ، پاسخ هر سؤال به اندازهء فهم مخاطب و مقام معرفت أو داده شده است .
شرح دعاى سحر ( فارسى ) — صفحة شرح دعاى سحر 151
مساهمون: السيد الخميني
صشرح دعاى سحر ١٥١