شادمان گردانيد و صداى صاحبقرانى به اوج گنبد افلاك رسانيد « 1 » و بر آب آمويه پل بسته به مقر عز و مسند دولت يعنى خطهء دلكش كش گذر فرموده از آنجا عازم سمرقند شد و در مستقر دولت و سرير شرف و سعادت قرار گرفت و به عمارت قلعه و حصار و سراهاى نامدار و خانههاى زرنگار امر فرمود و مهندسان كوشكهاى عالى ساختند و معماران ايوانهاى متعالى پرداختند و حضرت صاحبقران به اتفاق امرا و نويينان سرير ملك به وجود پادشاه جهان سيورغتمش خان به تجديد مزين فرمود .
در اين سال ، ملك معز الدين حسين را در هرات عارضهء صعب روى نمود و عرض مرضى چنان طارى شد كه دست طبيب از دامن مداومت كوتاه گست و علامات فوت و امارات موت مشاهد آمد و دريافت كه مرغ روحش از تنگناى قفص قالب مظلم قصد عالم علوى نورانى دارد و به استحضار اعيان ملك فرمان داده گفت كه اكنون كه نوبت به انقضا كشيد و مدت به انتها رسيد چنان خواهم كه رعايا كه ودايع آفريدگاراند جل جلاله آسوده باشند و حق در محل استحقاق قرار گيرد و در باب ولايت و تفويض ايالت عهد سخن رانده غياث الدين پير على را كه ارشد اولاد بود ولىعهد گردانيد و امداد عنايت دربارهء او به كمال رسانيد و امراى دولت و اولياى حضرت و ساير رعات و رعيت را در اطاعت او ترغيب فرمود و كافهء خلايق را در امتثال اوامر او مبالغتى بليغ نمود و پسرى ديگر ملك محمدنام كه امير خرد گفتندى از خاتون قوم ارلات داشت و قلعهء سرخس و آن ناحيت را به دو گذاشته بود . وصيت فرمود كه آن ولايت را به دو مسلم دارند تا مادهء نزاع مرتفع باشد و غياث الدين پير على را وصيت كرد كه اگر مىخواهى كه
هامش
( 1 ) . ظف : « در آن زمان سن مبارك آن حضرت به سى و چهار سال شمسى ترقى نموده بود و اين اتفاق همايون ( - جلوس تيمور بر تخت سلطنت ) در روز چهارشنبه دوازدهم ماه مبارك رمضان سنهء احدى و سبعين و سبعمائه موافق ايتئيل بود . » ص 158