آمد ، وى همراه سلطان سليم به استانبول رفت و سرانجام در همان سال و در همانجا به مرض طاعون درگذشت . بديع الزمان ميرزا طبع شعر داشت و اشعارى به فارسى و تركى سروده است . نك : آتشكده آذر ، ج 1 ، صص 49 - 48 ؛ از سعدى تا جامى ، ص 559 ؛ مجالس النفائس ، صص 128 - 127 ، 316 - 315 ؛ مجمع الفصحا ، ج 1 ، ص 30 ؛ احسن التواريخ ، صص 33 - 30 ، 123 - 115 به بعد .
شرح
( 110 ) . خواجه ابو نصر پارسا : محمد بن محمد حافظى بخارى ، از صوفيهء سلسلهء نقشبنديه در بلخ ، داراى القاب برهان الدين ، حافظ الدين و نصير الدين و از معاصران خواجه احرار و مير خواند . ابو نصر همو بود كه ميرزا ابو القاسم بابر را در 857 ه ق از حمله به سمرقند بر حذر داشت ، اما وى به نصيحت او گوش فرا نداد و شهر را در محاصره گرفت . ابو نصر در 865 ه ق . درگذشت و در بلخ به خاك سپرده شد . از آثار او رسالهاى به زبان فارسى در مؤسسه شرقشناسى تاشكند موجود است . نك : نفحات الانس ، ص 547 ، 397 ، 401 ؛ طرايق الحقايق ، ج 3 ، ص 62 ؛ روضات الجنات فى اوصاف مدينة هرات ، ج 1 ، ص 156 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 283 و تاريخ راقم ، ص 61 و براى اطلاعات بيشتر نك : دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، ج 6 ، ص 317 و رشحات عين الحيات ، ج 1 ، صص 110 - 11 .
( 111 ) . معبر كركى : رودخانهاى در غرب بخارا واقع بر كنار آب جيحون . نك : سفارتنامهء خوارزم ، ص 104 .
( 112 ) . گرزوان ( جزروان ) : جزروان اسم عربى اين شهر است و ايرانيان آن را گرزوان مىگويند كه به صورتهاى مختلف گرزبان ، جرزبان هم نوشته شده است . اين شهر بين طالقان و مرو رود در مرز غور قرار داشته است . نك : جغرافياى تاريخى سرزمينهاى خلافت شرقى ، ص 450 .
( 113 ) . محمد زمان ميرزا : پسر بديع الزمان ميرزا كه در 902 ه ق در بلخ متولد شد . با حملهء شيبك خان به استراباد ، بديع الزمان ميرزا او را نزد عمش فريدون حسين ميرزا در دامغان گذاشت . آنان بعد از مدتى مقاومت در برابر شيبك خان سرانجام با او مصالحه كردند و محمد زمان ميرزا با اجازه شيبك خان به آذربايجان رفت و سرانجام به شاه اسماعيل صفوى پناهنده شد . او بعدها از همراهى شاه اسماعيل در جنگ چالدران ( 920 ه ق )