باب العشرون در تاريخ و ذكر نسب ملوك و سلاطين اندر عهد خلفا و عظمت و شوكت و دولت ايشان
ذكر امراى آل سامان
اوّل پادشاهى سامانيان اسمعيل بن احمد را بود ، و نسب او به بهرام چوبين كشد ابو ابراهيم اسمعيل بن احمد بن اسد بن سامان بن سامك بن بهرام الشّوبينه بن گشسب ؛ و نسب ايشان به گرگين ميلاد رسد . و اسد بن سامان به ديهى نشستى كه آن را هم سامان خواندندى ؛ و چهار پسر بودش ، نوح و احمد و يحيى و الياس .
و اندران روزگار ، كه مأمون از خراسان به عراق آمد ، نوح بن اسد با وى بود .
بعد ازان وى را ماوراالنّهر دادند ، از قبل طاهريان . و بعد ازان معتضد جملهى ماوراالنّهر و آن حدود و خراسان ، بهرى ، اسمعيل بن احمد را داد ، اندر سال دويست و هشتاد و هفت .
و حمزة الاصفهانى در تاريخ خود گويد : پيش از اسماعيل برادرش ، نصر بن احمد ، ماوراالنّهر از قبل طاهريان داشت نوزده سال ، و ازان پس اسماعيل فرا گرفت . و اندر سال دويست و نود و پنج بمرد ؛ و مدّت ملكش هفت سال بود .
بعد از او پسرش ، احمد بن اسماعيل ، بنشست ، اندر خلافت المكتفى . و سخت عظيم بدخوى بود و تند و ناسازگار . و خاص و عام از او ستوه شدند ، و غلامانش اندر جامهى خواب بكشتندش سال بر سيصد و يك . و همهى مدّت فرمان دادن او شش سال بوده است .
پس از ان پسر او را بنشاندند ، نصر بن احمد ، آخر ايّام المكتفى ، و به ماه رجب ، اندر سال سيصد و سى و يك بمرد . و پادشاهى او جمله سى سال بوده است .
از پس اين نصر نوح ، پسرش ، بنشست ، اندر عهد خلافت المطيع باللّه . پس در ماه ربيع الآخر بمرد سال سيصد و چهل از هجرت . و مدّت پادشاهى او دوازده سال بود .
پس عبد الملك بن نوح را پادشاه كردند . و اسپش خطا كرد اندر ميدان ، در عهد مطيع بمرد . و فرمان دادن او همه هفت سال بوده است .