من رياض الجنة در شأن او آيتى است و فحواى مقولهء روضة ماء نهرها سلسال از اوصاف كمالش كنايتى .
قطعه
فرخندهبقعهاى و مباركعمارتى * در نيكوئى بديع و به پاكيزگى سمر
با سقف او سپهر بلند است بىمحل * با صحن او بهشت برين است بىخطر
در اين عمارت غرابتآيت ، به حسب طول ، سه خانه متصل يكديگر ساخته شده : در ميان خانهء اول كه بزرگتر است و مثمن ، حوض به همان وضع ترتيب يافته و در ميان حوض ، نقبى حفر كردهاند كه از آن نقب به اطراف و جوانب ديگر بيوتات آن عمارات مىتوان رفت . و بر گرد آن نقب ، قبهاى مثمن تا كنار حوض ارتفاع دادهاند و بر زبر آن تخته سنگى تراشيده نهادهاند و منافذ آن قبه را به گچ و آهك مستحكم كرده و شرط كمال استحكام بهجاى آورده كه هرگاه حوض پر آب شود آب به جانب نقب نفوذ نكند .
خانهء ميانه نيز مثمن است و مبنى است بر رواقها و منظرها . و در ميانهء اين خانه نيز حوضى ساخته شده . و در هر جانب از اركان اربعهء اين خانه دهليزى واقع است و ابواب دو دهليز را كه يكى متصل به خانهء بزرگ است و ديگرى پيوسته به خانهء ثالث - كه به مثابه دالان اين عمارت است - بر وجهى تراشيده و نشاندهاند كه از باز كردن درى ، درى ديگر پوشيده مىشود و از پوشيدن بابى ، بابى ديگر مفتوح مىگردد . و در اطراف آن سه خانه ، ديگر خانههاى رفيع وسيع و حجرات علوى و سفلى طرح انداختهاند و در كمال لطافت و نزاهت تمام ساخته .
و بر زبر خانهء ثالث ، تالارى رفعتآثار كه رشك سپهر و غيرتافزاى منزل ماه و مهر است افراخته شده چنانچه هرگاه پادشاه سكندرجاه ، آن مقام فرح انجام را به شرف جلوس مشرف سازند ، جمشيد خورشيد ، بىوسيلهء كرسى فلك به سعادت زمين بوس نتواند رسيد ، و ناهيد نغمهپرداز از دمسازى خنياگران صحبت وافر بهجت محروم مانده آواز بديشان نتواند رسانيد .
و تاريخ تعمير آن قصر دلپذير از صرير قلم بديع رقم جناب امير الظرفائى مولانا شهاب الدين احمد معمائى بر اين منوال به گوش هوش صغير و كبير و برنا و پير مىرسد .
نظم
به فرمان شاه همايونلقب * سليمان دينپرور و دادرس
بنا يافت اين خانهء دلگشا * كه جز طرف آن نيست جان را هوس