بودهاند .
و ايضا به موجب آيت وافىعنايت
وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً
« 1 » مفسران كلام ايزد تعالى و محققان ، نقباء قوم موسى را بر دوازده نفر حصر نمودهاند .
ديگر آنكه حضرت خير البشر - صلى اللّه عليه الى يوم المحشر - در ليلهء عقبه « 2 » دوازده كس را از انصار به نقابت معين گردانيد . و ايضا عدد ائمهء معصومين رضوان اللّه عليهم اجمعين به دوازده رسيد .
ديگر آنكه صورت مكتوبى حروف هريك از كلمتين شهادتين كه اصل شجرهء ايمان است بر دوازده صفت انحصار دارد و صدق اين دعوى به ثبوت مىپيوندد هركس كه حروف آن دو كلمهء طيبه را مىشمارد .
القصه چون اين تقسيم وقوع يافت سهم دولت و سعادت ملازمان سدهء سدره مرتبه بر طبق مراد بيرون آمده بخشيان « 3 » عظام ، هريك را كه علوفه و مرتبهء او در آن مرقوم بود دادند تا همگنان را عرفان به حال خود حاصل آمد و راضى و شاكر و مستظهر و مطمئن خاطر گشته زبان به دعا و ثناى پادشاه كشورگشا ، گردان ساختند .
نظم
كه شاها بقاى تو جاويد باد * لواى ترا مهچه خورشيد باد
ثناخوان تو باد پير فلك * دعاى تو ورد زبان ملك
ز شادى رخت باد افروخته * دل خصمت از تير غم سوخته
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 15 .
( 2 ) . عقبه كوهى است ميان منى و مكه . بيعت عقبهء اولى در سال دوازدهم هجرى بود . دوازده نفر از اهل مدينه در موسم حج به عزم زيارت كعبه به مكه آمده بودند و در عقبه با رسول اللّه ( ص ) ملاقات نموده بيعت كردند . و عقبهء ثانيه در سال سيزدهم از نبوت بود . در آن سال از اهل مدينه قريب پانصد و به روايتى سيصد نفر از اوس و خزرج از مسلمانان و كافران آنجا در موسم حج به قصد زيارت بيت اللّه به مكهء معظمه آمدند و هفتاد مرد - و به روايتى هفتاد و سه مرد و زن - از آن جمله اتفاق نموده با آن سرور ملاقات كردند . . . . . پس ساير انصار مبايعت كردند . بعد از آن آن حضرت از ميان ايشان دوازده نفر اختيار كرد و نقباى ايشان گردانيد . . . . . ( م ) .
( 3 ) . بخشى در دستگاه بابر و اكبر شاه نيز ظاهرا عنوان « بخشىگرى » مخصوص امراى سوار و يا عارضان سپاه بوده است ( دائرة المعارف فارسى ) .