استسعاد يافتن قلم بلاغتنژاد به ذكر بعضى از مخترعات آن ناظم مناظم امور دولت و مراد
بر رأى حقايقنماى مقتبسان انوار اطوار نبوى و مقتضيان آثار اخبار مصطفوى روشن و پيدا و ظاهر و هويدا خواهد بود كه حضرت سيد انبياء و سند اصفياء ، عليه من الصلوات الطفها و من التحيات اشرفها به استماع اسامى فرق انام ، تفألى مىكردهاند و تطير را مذموم و تفأل را محمود مىشمردهاند ، بنابراين حضرت پادشاهى ظل الهى كه پيوسته اوقات خجسته ساعات را به تتبع سنن سنيهء خير الانام عليه السلام مصروف دارند و همواره عنان مرام به صوب اقتفاء سير حميدهء آن حضرت معطوف ، به اسامى فرق انام تفأل مىنمايند و از گرفتن فال بد احتراز مىفرمايند .
از جملهء غرايب اتفاقات كه در آن باب نواب كامياب مشاهده نمودهاند يكى آنكه در آن سال كه خسرو سليمان حشمت فردوسمآل ، قرين دولت و اقبال ، از كابل به قندهار شتافته بودند « 1 » و اين مهر سپهر سلطنت و استقلال را جهت تمشيت مهام ملك و مال در كابل گذاشته ، روزى آن حضرت بر مركب ناهيد سوار شده در اطراف دشت و كوهستان و بساتين و مرغزار سير كردند . در اثناى راه ، خاطر ميمنتمآثر به تفأل مايل گشته جناب معالىپناه مولانا مسيح الدين « 2 » روح اللّه را كه شرف استادى آن مظهر الطاف و ايادى ، طراز خلعت فضايل ايشان است مخاطب ساخته فرمودند كه در ضمير فيضپذير ، چنان مىگذرد كه از سه كس كه در اين طريق پيش آيند نام پرسيده به آن تفأل كنيم . آن
هامش
( 1 ) . در اكبر نامه ( ج 1 ص 357 ) و طبقات اكبرى ( ج 2 ، ص 80 ) اين واقعه با اختلافى جزئى نقل شده ( م ) .
( 2 ) . كه به شرف آخوندى آن حضرت اختصاص داشت ( اكبرنامه ، ج 1 ، ص 357 ) .