نهاد و آن را « قلعه محمود » « 1 » ناميد و در آن آراميد ، و اما مويردى آقا در مأمن قلعهء درود محله كه از قراى بلوك سدن رستاق است تمكن جست .
نواب جهانسوز شاه در فصل بهار در صحرا به تفرج و شكار اشتغال داشت . شبى ده فرسنگ راه ايلغار نموده به يك فرسنگى قلعه ، كمينگاه مقرر كرد و پيرقلى آقاى شامبياتى قاجار را با يكصد سوار به غارت و تاراج مواشى و مراعى اهل قلعه فرمان داد . پس از غارت ، محمود با هزار سوار از قلعه بدر آمده دنبال پيرقلى آقا گرفته و از حدود كمينگاه درگذشت . نواب جهانسوز شاه با سپاه كنيهخواه در عقب محمود و سواران وى روان شد .
جنگ درپيوست و پيرقلى آقا نيز برگشت و از دو جانب به رزم پرداختند ، بسيارى را قتيل و محمود را اسير و با يكصد تن از اعاظم به قتل رسانيد .
در اين سال سلطان مصطفى خان خداوندگار روم پس از مدت پانزده سال سلطنت وفات يافت و سلطان عبد الحميد خان بن سلطان احمد پادشاه شد و سلطنت روم به وى رسيد .
سال هزار و صد و هشتاد و هشتم
نواب جهانسوز شاه در زمان صيف به صفحات على بلاغ و ساور و رادكان عنان داد .
مرتضى قلى خان و مصطفى قلى خان نيز به خدمت آمدند . نواب جهانسوز شاه به تسخير قلعهء درود محله و قلعهء امامويردى آقا عزيمت فرمود و به دلالت دو نفر از اهالى ساور ، از راه رادكان ، با پانصد سوار جرار در شبى تيره ايلغار فرموده صبحگاه دروازهء قلعه گشوده شد ، على الغفلة به قلعه ريختند و تيغ دشمنكشى آهيختند . اما مويردى آقا به مقابله آمد ، پيكرش خسته شد و دستش بسته ، و پيرقلى آقا او را مقتول ساخت و اموال اهل قلعه به غارت شد و بزرگان طايفهء كتول كه با قاجار دولو دوستى داشتند و به جهانسوز شاه ارادتى به خرج نمىدادند نواب و الا به تاختوتاز قلاع آنها پرداخت ، سرخه محله و قزاق را مسخر ساخت و پس از كروفر بسيار مغلوب شدند . نقد على خان و آقا مهدى و آقا برخوردار رؤساى ايشان اسير و مقتول آمدند . بيست هزار از مراعى و مواشى ايشان به غارت رفت . نواب جهانسوز شاه قريهء سياه تلو را از مضافات استراباد كه مأمن مهدى آقا
هامش
( 1 ) - فتحعلى خان صبا از اين « محمود دز » و « محمود ترك » در شهنشاهنامه حماسهاى ساخته كه هدايت هم آن را با آب و تاب آورده است در روضة الصفاى ناصرى در بيان قتل محمود قاجار قياقلو .