تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فارسنامه ناصرى ( فارسى ) — صفحة 1485

مساهمون:

ص١٤٨٥
گيسار : 2 فرسخ بيشتر ميانه جنوب و مشرق « دراهان » است . لب آب : 6 فرسخ مغربى « دراهان » است . لما : 5 فرسخ شمالى « دراهان » است . لواب : همان « لب آب » است . مارگان « 1 » : 6 فرسخ ميانه شمال و مغرب « دراهان » است . محمد قلى : 3 فرسخ ميانه شمال و مشرق « دراهان » است . محمود آباد : 7 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « دراهان » است . ملا غلام : همان ده ملا غلام است . منج : 9 فرسخ شمالى « دراهان » است . منگر « 2 » : 2 فرسخ شمالى « دراهان » است . مهريان : 6 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « دراهان » است . نارمه : 9 فرسخ بيشتر شمال « دراهان » است . نرم آب : 2 فرسخ ميانه جنوب و مغرب « دراهان » است . ياسيج : 6 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « دراهان » است . ناحيه چرام از چهار بنيچه از طايفه جاكى كوه‌گيلويه . اين طايفه ، چندين محل از ناحيه بلاد شاپور و ناحيه « رون » كوه‌گيلويه را تصاحب نموده و اين محال به ناحيه چرام مشهور گشته ، ميانه شمال و مشرق بهبهان افتاده است و درازى آن از قريه « بابا يارى » تا قريه « تل گرد » 8 فرسخ ، پهناى آن از كوه « ساورز » تا « باغستان گشتاسپ » 3 فرسخ است . قصبه آن ناحيه « تل گرد » است ، 10 فرسخ از بهبهان دور افتاده است و اين محال آنچه از ناحيه « رون » است همه سردسير و آنچه از ناحيهء بلاد شاپور است همه گرمسير [ است ] و اسامى تيره‌هاى طايفه چرام بر اين وجه است : بگلر ، بنارى ، پروخورى ، تارمونى ، حسام بهاء الدينى ، ديلگون ، شيخ گلبار ، گشتاسپ ، كمان‌كشى ، مسيح شاهى . و شمارهء خانوارهاى طايفه چرام به 600 ، 700 نرسد و كلانتر و بزرگ چرام از تيره بگلر است و اين ناحيه مشتمل است بر 15 قريه و بيشتر آنها خراب است « 3 » : آرند : 2 فرسخ بيشتر ميانه جنوب و مشرق « تل گرد » است . الغ چين سفلى « 4 » : به مسافت كمى مغربى « تل گرد » است . الغ چين عليا : به مسافت كمى ميانه شمال و مغرب « تل گرد » است . بابا يارى : 8 فرسخ مشرقى « تل گرد » است . باغستان گشتاسپ : 8 فرسخ مشرقى « تل گرد » است .
هامش
( 1 ) . ( مارجان ) . جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 282 . ( 2 ) . ( موگر ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 282 . ( 3 ) . ( داراى 23 قريه است كه 13 قريه آن در جلگه و 10 قريه آن در كوهستان واقع است . ) كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 276 . ( 4 ) . ( القچين سفلى و عليا ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 276 .