كه وحيد زمان بود قرائت فرمود و علوم عقليه را از حكمت و كلام و رياضيات را از سيد مسلم فارسى و جمعى ديگر بياموخت و مولد شريفش صباح سه شنبه دويم شعبان سنه ثمان و عشرين و ثمانمائه بود و در صباح جمعه دوازدهم رمضان سنه ثلث و تسعمائه در دست فسقه فجره ظلمه يعنى طايفه تركمان بايندريه ، شهيد گرديده « 1 » در صدر جنان منزل گزيد و از مآثر آن جناب مدرسه رفيعه منصوريه شيراز است و كتاب حاشيه قديم و جديد بر شرح تجريد ملا على قوشچى و ديگر حاشيه قديم و جديد بر شرح مطالع و حواشى شريفه شريفيه و آن دو حاشيه قديم مقدم است بر حاشيه قديم مولانا جلال الدين دوانى « 2 » و ديگر حاشيه بر شرح شمسيه منطق « 3 » و ديگر حاشيه بر شرح مختصر اصول « 4 » ابن حاجب « 5 » ، ديگر حاشيه بر كتاب كشاف ، ديگر رساله در مبحث فياض شرح مطالع ، ديگر رساله در حل مغلطه به جذر اصم ، ديگر رساله در علم فلاحت ، ديگر رساله فارسى در معرفت جواهر و خواص و قيمت آن ، ديگر رسالهء فارسى در بيان كيفيت حدوث قوس قزح كه به فارسى كمان رستم گويند و صاحب كتاب روضات الجنان فرموده است كه هرچه اشخاص اين سلاله فاخره ، نزول تناسلى فرمودهاند به ظاهر و باطن از كتب حديث عامه اعراض فرموده ، مراسم حقه را اظهار نمودهاند الى انتهى الامر الى قرة باصرتها المرهاء « 6 » و غرة ناصيتها الباهرة البهاء ، مفخر اسلافه الاشراف و شرف آل عبد مناف اعنى السيد على خان الحسينى الحسنى المدنى الشيرازى ، الشارح للصحيفة الكاملة السجاديه شكر اللّه مساعيه الجميلة فى امثال هذه المعامله ، فانه قد بلغ الدرجة العليا من رياسته الشيعة الامامية و خدمة مآثرهم الجليله و بيض وجوه اسلافه المكرمين و برد عيون اجداده المحترمين الى قيام يوم الدين .
و از اعاظم علما و افاخم فضلاى عالم است : صدر بدر ملت ، طره ناصيه سيادت ، غره جبهه سعادت ، نبوى المآثر ، علوى المفاخر ، اعلم علماء مشارق و مغارب ، مجتهد به استحقاق در جميع مذاهب ، مطاع سلاطين ، متبوع خواقين ، مجموعهء معانى امير صدر الدين محمد مشهور بالصدر الثانى ، خلف الصدق حضرت مغفرت مآب ، جنت اياب ، استاد بشر ، عقل حادى عشر امير غياث الدين منصور ، خلف صدق المستغرق فى بحار رحمة اللّه الاحد الصمد ، سيد امير صدر الدين - محمد دشتكى شيرازى ، نور اللّه مضجعه جد اعلاى نگارندهء فارسنامه ناصرى . در كتاب روضات - الجنان نوشته است : حضرت استاد البشر و العقل حادى عشر ، امير غياث الدين منصور دشتكى شيرازى را دو نفر پسر بود : كوچكتر آنها امير صدر الدين محمد ثانى است و برادر بزرگتر امير شرف - الدين على معروف به ورع و زهد و تقوى بود و حضرت غياث الدين امير صدر الدين را از براى زيادتى فضل و كياست و فهم ترجيح و تفضيل مىداد بر امير شرف الدين على ، چنان كه نوشتهاند
هامش
( 1 ) . مجالس المؤمنين ، ج 2 ، ص 230 .
( 2 ) . در متن : ( دوالى ) .
( 3 ) . مجالس المؤمنين ، ج 2 ، ص 230 .
( 4 ) . منظور كتاب مختصر المنتهى است .
( 5 ) . در متن : ( اين حاجت ) . ابن حاجب نحوى معروف متولد به سال 570 ، متوفى به سال 646 . اصلا از كردان ايرانى بود كه در مصر متولد شد و در قاهره تحصيل علوم ادبى و فقه كرد و در دمشق تدريس نمود و از تاليفات او : كافيه در نحو ، شافيه در صرف ، مختصر المنتهى ( ملحض كتاب ديگر خود او به نام منتهى السؤال و الامل ) و امالى . ( معين ) .
( 6 ) . سپيد گشته ، ( صفت چشم ) .