به خط خود ، آن كتاب فقه الرضا را نسخه فرموده و در حاشيه آن اجازهنامه نوشته است و اين كتاب نيز از جمله كتب جناب ميرزا سيد على خان موجود است و جناب علامى ميرزا سيد على خان در كتاب سلوة الغريب نوشته است :
اول كسى كه از اجداد من به شيراز محروسه آمده ، رحل توطن افكنده على ابو سعيد نصيبينى است .
در كتاب قاموس است كه نصيبين شهرى است پايتخت ديار ربيعه « 1 » و نسبت به آن نصيبى و نصيبينى است و جناب على ابن سعيد در حدود سال 400 و اند وارد شيراز جنت طراز گشته ، در محله دشتك ، رحل اقامت افكند و توطن نمود و بعد از وفات آن جناب ، اولاد و نبايرش را سادات دشتكى شيرازى گفتند .
در كتاب شيرازنامه « 2 » كه در سال 784 تأليف يافته ، نوشته است : سيد متفرد سيد ضياء الدين و المله على بن فخر الدين ابن امير عربشاه بن عز الدين ابى المكارم امير انبه « 3 » طاب ثراهم ، در فنون شرعيات بىنظير بود و با وجود كمال فضل در شيوه تفريد و بيان توحيد ، فراستى عظيم داشت و مجلس احكام قضاى مملكت فارس ، مدتى بر رأى او قائم بود و در آخر عهد خود ، عزلت گزيده ، از مردم دنيا ، كناره كشيد و در سال 685 « 4 » در شيراز وفات يافته ، به رحمت ايزدى و اصل گشته ، در قبرستان درب سلم مدفون گرديد .
و در كتاب مزارات شيراز نوشته است : مرتضى اعظم امير عز الدين اسحق بن امير - ضياء الدين على بن امير فخر الدين عربشاه « 5 » از اجله سادات كبار و عباد شيراز است ، تلاوت قرآن را ورد خود ساخته و دائما به ذكر اوراد پرداخته ، تكلفات ظاهرى را از خود انداخته ، در بلاها صبور و در نعمت و آلاء شكور ، حامى مسلمين و ناصح ملوك و سلاطين بود و در نصايح كتابى نوشته ، نامش را مفتاح الدجى گذاشته است و در احاديث اسنادى معتبر داشت و در سال 717 به روضه رضوان خراميد .
در كتاب مزارات شيراز نوشته است « 6 » : تاج تارك علما و سادات زمان ، امير صدر الدين - محمد بن امير عز الدين اسحق ابن امير ضياء الدين على بن امير عربشاه در زمان خود امامى بود فاضل و عالمى كامل ، از اعيان نقبا و وجوه سادات و بزرگان قوم ، در ديندارى سخت و در اوامر و نواهى با جد و جهد ، مشفق بر فقرا و متفقد احبا ، متخلق به اخلاق اوليا ، در عيادت مرضى و تشييع جنايز ، حتى المقدور مىكوشيد و در اعانت مضطرين اغماض نمىفرمود و در سال 767 به روضه رضوان خراميد و بقعهاى عاليه بر مقبره آبا و اجداد خود ، در قبرستان مسجد جامع عتيق
هامش
( 1 ) . ( نصيبين نهرى بوده است در بين النهرين سر راه موصل به شام و ميان اين شهر و سنجار نه فرسخ و ميان آن تا موصل شش روز راه بوده است ) . ( معين )
( 2 ) . ر ك : شيراز نامه ، چاپ واعظ جوادى ، ص 204 .
( 3 ) . در يكى از نسخههاى شيراز نامه ، ص 204 ، اين نام به اين صورت آمده است : المتفرد فى الحق والدين على بن عربشاه - ابن امير انبه ، و در خود متن ( على بن ) عربشاه بن امير انبه الحسينى .
( 4 ) . در شيراز نامه ، ص 204 ، خمس عشر و ستمائه - 615 ؛ بنابراين سال متن غلط است .
( 5 ) . هزار مزار ، ص 19 . اين كتاب در سال 1365 بوسيله استاد دكتر نورانى تصحيح و به وسيله كتابخانه احمدى منتشر گشت .
( 6 ) . هزار مزار ، ترجمه عيسى بن جنيد ، ص 19 ، كتابفروشى احمدى ، شيراز ، 1320 .