سلطان و عبيد خان سراسيمه شده از پاى قلعهء بلخ كوچ نموده روانهء ولايت خود گرديدند . اما عبيد خان از آب جيحون گذشته بود ، كه خبر به جهت او آوردند كه محمد زمان ميرزا به اتفاق اردوان شاه سپاه برداشته روانهء هرات گرديده . پس عبيد - خان از آنجا مراجعت كرده به طرف هرات روانه گرديدند ؛ چون به غرجستان رسيده ، كه زينل خان از آمدن عبيد خان خبردار گرديده و چون آذوقه هيچ نداشته - بود ؛ لا علاج شده نواب شاه طهماسب را با كوچ و بنه برداشته به جانب عراق و آذربايجان روانه گرديد .
اما پيش از آمدن عبيد خان ، محمد زمان ميرزا كارى پيش نبرده روانهء بلخ گرديد ، چون به پاى قلعهء بلخ رسيده بود ؛ جمعى سنيان ، شب در قلعه را گشوده ، محمد زمان ميرزا را با سپاه داخل گردانيده و محمد خان در نارين قلعه متحصن گرديده ، بعد از دو ماه قلعهدارى ، كس به خدمت محمد زمان ميرزا فرستاده كه حال قلعه تعلق به شما دارد و ما را مرخص نمائيد كه روانه شويم .
محمد زمان ميرزا در جواب گفت كه شما را مرخص مىنمايم ، به شرط آنكه اموال را به جاى گذاشته ناموس قزلباش را برداشته روانه شويد . پس محمدى خان قبول نموده چون سپاه اوزبك سر راه خراسان و عراق [ را گرفته بودند ] اهل خانهء قزلباش را با حرم ديو سلطان برداشته به طرف كابل روانه گرديد .
چون خبر آمدن محمدى خان به بابر پادشاه رسيده ، فرمود كه او را استقبال نموده داخل قلعه گردانيدند و على شكر خان پدر محمدى خان كه همراه بابر پادشاه به هندوستان رفته بود ، فرزند خود را ديده مسرور گرديده و بابر پادشاه نيز محمدى - خان را عزت و محبت بسيار نموده دخترى از اقوام خود به محمدى خان داده او را در نزد خود نگاه داشته و اهل خانهء قزلباش با حرم ديو سلطان و جمعى از قزلباش كه همراه محمدى خان بودند ، تمامى را تدارك ديده و جمعى را همراه ايشان كرده روانهء ايران گردانيد .
عالم آراى شاه اسماعيل ( فارسى ) — صفحة 555
مساهمون: مؤلف مجهول
ص٥٥٥