اكثرى تلف شدهاند ، و شاهى بيگ خان پادشاه بالاستقلال [ 234 ] كل تركستان و خراسان است و با او جنگ از روى صرفه و تدبير بهتر خواهد بود ؛ هر گاه مقرر دارند كه اردوى معلى در مشهد مقدس توقف نموده و تهيه و تدارك خود را ديده به اقبال و دولت حركت فرمايند ؛ از عقل [ و ] خرد و مآلانديشى و صلاح دولت دور نخواهد بود .
چون حضرت ظل اللهى اين سخنان امراى عظام استماع نمود ؛ تبسمى فرموده ، فرمودند كه اى غازيان و صوفيان ، آنچه عرض نمودهايد همه صلاح دين و دولت است ، نهايت من خود را يكى از ملازمان درگاه حضر [ ا ] ت ائمهء معصومين مىدانم و درين مدت هم آنچه كردهام بفرمودهء آن حضر [ ات ] كردهام ، و حال نيز رخصت جنگ شاهى بيگ خان به ما فرمودهاند ؛ هر گاه بر شما پوشيده است ، نواب همايون ما بر شما ظاهر خواهيم ساختن . پس فرمودند عريضه در باب جنگ شاهى بيگ خان مىنويسم و در حضور شما آن عريضه را بر بالاى صندوق مبارك حضرت امام رضا عليه السلام مىگذاريم و درهاى روضهء منورهء متبركه را قفل نموده و شما كشك نگاه داريد ، و روز ديگر به اتفاق درهاى مبارك را گشوده عريضه را برمىداريم ؛ هر گاه حضرت امام رضا عليه السلام مرخص فرمودند ؛ خواهيم رفتن و الا مراجعت خواهيم كردن . پس مقرر فرمودند كه عريضهاى به اين مضمون نويسند كه :
عرضه داشت غلامان با اخلاص اسمعيل و كلهم سپاه قزلباش به ذروهء عرض اين درگاه عرش اشتباه خلايق سجدهگاه مىرسانند كه اين غلامان را ارادهء جنگ شاهى بيگ خان به خاطر رسيده هر گاه فتح و نصرت با اين غلامان خواهد بود مقرر فرمايند و [ يا ] صبر بايد نموده به وقت ديگر حواله مراجعت نمائيم .
پس عريضه را بالاى صندوق مبارك گذاشته و درهاى روضهء مباركه را مهر
عالم آراى شاه اسماعيل ( فارسى ) — صفحة 348
مساهمون: مؤلف مجهول
ص٣٤٨