قوليم كه كردهايم بندگئ امير نزول فرمايد فردا آنچه مطلوب باشد بجاى آوريم و عذر گذشته بخواهيم و همان صورت كه پيش ازين بحث رفته بود در باب صلح و دوستى مقرّر گردانيم درين حال لشكرها سوار شده بودند حكم نافذ شد تا همه فرود آمدند و چون شب بنيمه رسيد والئ مصر با اكثر امرا و اركان دولت روى به راه گريز آورده متوجّه دار الملك مصر شدند لشكر منصور چون ازين حال خبردار شدند در عقب ايشان نيكاميشى كرده تاخت كردند و اميرزاده سلطان حسين بهادر و اميرزاده رستم بهادر و امير شيخ نور الدين و امير شاهملك و امير سونجك و امير اللهداد با اميران و بهادران ديگر در عقب روان شدند و بيشتر آن لشكر را پياده ساختند و بعضى را بقتل آوردند باقئ لشكر مال و جيبه و اسپ و استر و شتر و جمّازه بينداختند و جان بسلامت بيرون بردند و گفتند [ مصراع ]
گريز بهنگام پيروزيست
و چون لشكر منصور بپيروزى و ظفر بازگشتند حكم شد تا مجموع كوچ كرده به ترتيب و آيين مقرّر بيرون دمشق رسيده در ميان باغستان درآيند و دمشق را در ميان گيرند چنان كردند و بيرون شهر را كه بحقيقت نيمهء دمشق آن بود هم در روز گرفتند و چندان از مال و خواسته و سلاح و اسپ و استر و اصناف قماشها و انواع متاعها بتاراج بردند كه محاسبان چالاك از شمار بعضى از ان عاجز آيند و غلّه و ميوه و آنچه ازين قبيل باشد خود نهايت نداشت لشكر منصور در رفاهيّت و آسايش افتادند و از باغات كوچ كرده در خانهاى بيرون شهر فرود آمدند و امير صاحبقران عزيمت زيارت امّ سلمه و امّ حبيبه رضى الله عنهما كه از حرمهاى محترم رسولند صلّى الله عليه و سلّم و زيارت بلال حبشى رضى الله عنه سوار شده از ان مقامات شريفه استعانت نموده بازگشت و در خانهء سلطان مصر قصر ابلق نزول فرموده اهالئ دمشق در قلق و اضطراب افتادند و قضاة و ائمه و بزرگان بتضرّع و انقياد بيرون آمدند و تنسوقات و پيشكشها پيش كشيدند و در دروازه گشوده مال امانى قبول كردند و چند روز جهت اداى آن مال مهلت طلبيدند امّا امرا و لشكريان كه در قلعه بودند بحصانت آن استظهار نموده مخالفت مىورزيدند و رعد و ناوك و منجنيق و عرّاده كار مىفرمودند و تير مىانداختند و الحقّ قلعهء بود در غايت حصانت و نهايت استوارى بناى وى از زير تا بالا بسنگهاى عظيم برآورده و بغايت بلند و اعتمادى ساخته و خندقى فراخ گرد وى در غور سى گز و عرض بيست گز تخمينا در جايى چنان سخت مردان مرد و حريفان ميدان نبرد به زخم تير و ناوك