باب بيست و پنجم در رضا
قال اللّه تعالى رضى اللّه عنهم و رضوا عنه .
جابر بن عبد اللّه گويد رضى اللّه عنه كه پيغامبر گفت صلّى اللّه عليه و سلّم اهل بهشت اندر جايگاههاى خويش [ باشند ، از ناگاه « 1 » ] نورى پديدار آيد ايشانرا [ بر در بهشت « 1 » ] سر بردارند ، خداوند را سبحانه و تعالى بينند [ كه ] گويد يا اهل بهشت حاجت خواهيد از من « 2 » گويند يا رب خشنودى تو خواهيم از ما ، حق سبحانه و تعالى گويد خشنودى منست كه شما را در بهشت فرود آورده است ، و كرامت من شما را روزى بوده است ، حاجت خواهيد « 3 » گويند يا رب [ از تو ] زيادت [ ازين ] خواهيم نجيبها « 4 » بيارند از ياقوت سرخ [ مهار ايشان زمرّد سبز « 1 » ] برنشينند
هامش
( 1 ) - مب : ندارد .
( 2 ) - مب : بخواهيد از من آنچ خواهيد .
( 3 ) - مب : از تو رضا مىخواهيم گويد رضاى من آنست كه سراى خويش شما را مباح كردم پس گويد بخواهى از من . متن عربى : و انا لكم كرامتى هذا اوانها فسلونى . و رضاى منست كه شما را بكرامت من مخصوص داشت اينك هنگام بزرگوارى و كرمست از من بخواهيد . هر دو ترجمه خالى از نقص نيست .
( 4 ) - مب : گويد بياريد آن نجيبها نجيبها الخ . ظاهرا مترجم لفظ « قال » را كه مسند ، به پيغمبر است قول خداى پنداشته و بدينگونه ترجمه كرده است .