تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرسالة القشيرية ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
اندر دل فرود آيد چون حالهاى ديگر و ممكن بود ميان هر دو زبان جمع كردن « 1 » گويند بدايت رضا مكتسب بود [ بنده را « 2 » ] و آن از مقامات است و نهايت وى از جملهء احوال بود و مكتسب نيست . و سخن بسيار گفته‌اند اندر رضا و هركس از حال خويش و شرب خويش خبر داده‌اند و چنانك در عبارت مختلف‌اند در شرب و نصيب متفاوت‌اند « 3 » . امّا شرط علم كه ازان چاره نيست راضى بخداى ، آن بود كه بر تقدير خداى اعتراض نكند . استاد ابو على گفتى رضا نه آنست كه بلا نبيند و نداند ، رضا آن بود كه بر حكم و قضا اعتراض نكند . و بدانك بر بنده واجبست رضا دادن به قضا كه امر كرده‌اند برضا به دو ، براى آنك نه هرچه بر بنده قضا كرده‌اند واجب است برو رضا دادن بدان چون معصيتها « 4 » كه قضاست و محنتهاى مسلمانان از هرگونه . پيران گفته‌اند بزرگترين مقامى مقام رضاست « 5 » [ يعنى ] هركرا برضا گرامى كردند او را بترحيب تمامترى و تقريب برترين گرامى كردند . عبد الواحد بن زيد گويد ، رضا بزرگترين مقامها است « 6 » و بهشت دنيا است .
هامش
( 1 ) - متن عربى : و يمكن الجمع بين اللسانين فيقال : و ميان اين دو عبارت جمع توان كرد بدان كه گويند . هر دو مترجم تحت اللفظ ترجمه كرده‌اند . ( 2 ) - مب : ندارد . ( 3 ) - مب : و سخن بسيار گفته‌اند در رضا و هرچ از حالى بحالى گردد ايشان در عبارات آن مختلف‌اند . اصل : مطابق متن عربى است ، مب : غلط است . ( 4 ) - اصل : كه رضا دهد بقضايى كه امر كرده‌اند واجبست بر وى رضا دادن بدان چون معصيت كه . خلاف متن عربى است ، و ظاهرا كاتب غلط نوشته است . ( 5 ) - مب : و مشايخ گفته‌اند بزرگترين رضا در خداى است . متن عربى : الرضا باب اللّه الاعظم رضا بزرگترين در قرب بخداست . ( 6 ) - مب : مهين در خداى است .