چهل بود عمرش مگر چند روز * پسرزاده ز او چار گيتى فروز
حسن عسكرى بود و جعفر دگر * دگر بو براهيم و محمّد شمر « 1 »
يكى دخترش بود ، بر همگنان * درود و تحايا ز ما بىكران
به سامره كردند شخصش به خاك * مشرّف به دو گشت آن خاك پاك
55 برانند شيعه كه معتز « 2 » ازو * بُد از زهر گشته به دل كينهجو
وفات محمّد طاهرى و قتل بوقا شرابى « 3 »
محمّد همين سال طاهر گُهر * به درد گلو كرد ز ايدر گذر
به بغداد از آن فتنه شد آشكار * تبه گشت مردم در آن بىشمار
بوقاىِ شرابى در اين سال هم * ز مستى رسانيد بر خود ستم
شبى عربده كرد با پيشوا * گريزان شد از بيم آن پادشا
60 به شبگير چون با خمار اوفتاد * نمىديد آن جنگ و آن عزم ياد « 4 »
ز ره باز با سامره كرد رو * كه چندى نشيند نهانى درو
دل پيشوا را به دست آورد * در آن چارهء كار خود را برد
به تنها به نزديكى شط كشيد * يكى از سپاهش به راهش بديد
سوى خانهء خويش بردش ز راه * به معتز « 5 » خبر كرد و كردش تباه
65 جهان كينهء مستعين ز آن سران * ستَد پر نرفته زمان اندران
نه او ماند و نه طاهرى نه وصيف * خنك آنكه وى را نباشد حريف
هامش
( 1 ) ( ب 52 ) ( دوم ) . در اصل : براهيم و . . . شمر .
( 2 ) ( ب 55 ) . در اصل و سب : معتر .
( 3 ) ( عنوان ) . در اصل : توفا شرانى ؛ سب : بوقا شرى .
بوقا شرابى : همان بوقا ترك است :
« در همين سال كه دويست و پنجاه و سوم بود صفوان عقيلى فرمانرواى ديار مصر در حبس سامره بمرد و نيز در همين سال مردم كرخ سامره از فرغانيان و تركان ، وصيف ترك را بكشتند و بغا از دست آنجا نجات يافت . . . معتز در زندگى بغا خواب راحت نداشت و شب و روز از بيم بغا سلاح از خود دور نمىكرد . » ( مروج الذّهب . ج 2 . ص 579 ) .
( 4 ) ( ب 60 ) . در اصل : عرم داد . سب : عزم داد .
( 5 ) ( ب 64 ) ( دوم ) . در اصل و سب : معتر .