همى ياورى خواست كو را سوار * كند تا گريزد از آن كارزار
كسى را نبُد هيچ پرواى او * شده هركسى بهر خود پوى پو
عفيف ابن منذر « 1 » ز انصاريان * بديدش رسانيد بر وى زيان ( 210 )
700 بزد تيغ و بفگند پايش ز ران * ازو كرد خواهش حطيم اندر آن
كه سازد تمامش همانجاى كار * به دو گفت : « نى جان به سختى برآر »
حطيم اندر آن درد تا روز ماند * روانش ز تن قيسِ عاصم فشاند
غنيمت مسلمان ز اندازه بيش * از آن شهر بردند نزديك خويش
در آن مُلك هركو ز مرتد بماند * ز پيش مسلمان گريزان براند
705 سوى شهر دارين « 2 » ز بيم سپاه * ز هرگوشه بردند هريك پناه
به درياست آن شهريك روزه راه * به كشتى توان رفتن آن جايگاه
ز كشتى هرآن چيز بر روى آب * به پا بود مرتد هم اندر شتاب
هرآن چيز كآمد به كارى نبُرد * دگرها بسوخت و سبك ره سپرد
چو آمد مسُلمان به دريا كنار * نديدند از آب روى گذار
710 علا حضرمى در خداوند پاك * بناليد و ماليد رخ را به خاك
چنين گفت ك : « اى ايزد داد و پاك * روان است حكم تو بر آب و خاك
از اين آب ما را گذر دِه چنان * نباشد زيانى كسى را به جان
كه هركس كه دارد در اين دين شكى * نماند از اين در دلش اندكى
« اذا وقعه » « 3 » ز آن پس ز قرآن بخواند * خود و لشكرش اندر آن آب راند
715 ز زانوى اسپ آب برتر نبود * سراسر بدان شهر رفتند زود
دل مرتدان شد شكسته از اين * كشيدند اسلاميان تيغِ كين
بديشان نهادند از اين تيغِ تيز * نبُد هيچكس را مجال گريز
هرآن كو مسلمان نشد در زمان * از ايشان نبوديش روى امان
مسخّر شد آن شهر از اين سخت كار * برآمد ز بيدين بزارى دمار
هامش
( 1 ) ( ب 699 ) . در اصل : عفنف ابن منذر .
( 2 ) ( ب 705 ) . در اصل : شهردار ؟ ؟ ؟ .
( 3 ) ( ب 714 ) . قرآن كريم سورهء ( واقعه ) آيهء 1 و 2 ،إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ لَيْسَ لِوَقْعَتِها كاذِبَةٌدعايشان چنين بود : « يا ارحم الراحمين ، يا كريم ، يا حليم ، يا احد ، يا صمد ، يا حى ، يا محيى الموتى ، يا حى ، يا قيوم ، لا إله الا انت يا ربنا » ( طبرى 4 / 1446 )