خلافت امير [ المؤ ] منين ابى بكر الصدّيق ، رضى اللّه عنه دو سال و سه ماه
نخست افگنم در خلافت سَخُن * به خوبى از آن پير اصحاب بُن
جهانِ خرد جان تدبير و را « 1 » * مكان هنر كانِ مهر و وفا
مهِ اهلِ صُفّه مَه اوليا * خديو صحابه سرِ اتقيا
سپهر بزرگى و كوه وقار * خُسور « 2 » سرِ انبيا ، يارِ غار
5 روان مروّت ، تن راستى * بَرى ذاتش از كژّى و كاستى
به دينش قويدل شده مصطفى * ستاييده او را به صحبت خدا
ابو بكر صدّيقِ « 3 » تيمى گهر * كه بُد بوقحانه مَر او را پدر
نيا عامر و عمرو او را پدر * ز كعب آمده عمرو اندر گهر
بود كعب از سعد و سعدست ز تيم * همه صاحب مال و جاهِ عظيم
10 به مرّه رسد با رسُول خدا * شده هر يكى هشتمين مَر ورا
بُدى مادرش سلمى « 4 » نيكخو * كه عمزادهء بوقحافه بُد او
به سال چهارم ز تاريخِ فيل * ز مادر بزاد آن بزرگِ خليل
ز اسكندرى سال هشتاد و پنج * ز هشتصد فزون دُر برآمد ز گنج
هامش
( 1 ) ( ب 2 ) . را - راى .
( 2 ) ( ب 4 ) . در اصل : حسور سر . خسر ( : خسور ) : پدرزن . پدرشوهر . ( نك . لغتنامهء دهخدا )
( 3 ) ( ب 7 ) . ابو بكر عبد اللّه بن عثمان بن عامر بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مرة بن كعب بن لوى بن غالب بن فهر بن مالك . ( طبرى 4 / 1567 )
( 4 ) ( ب 11 ) . : ام الخير ، سلمى بنت صخر بن عامر بن كعب .