( 804 ه . ق ) گفتار در بازگشتن حضرت صاحبقرانى از بغداد و توجه فرمودن « 1 » به جانب « 2 » تبريز
چون آب دجله از بسيارى خونكشتگان ، گونهء سرشك عاشقان مهجور گرفت و هواى بغداد از عفونت جيفههاى مردگان چون نكهت انفاس بدحالان رنجور تغيير پذيرفت ، حضرت صاحبقران گيتىستان در عشر اول ماه ذى الحجه از آنجا به سعادت و اقبال نهضت نمود و در ضمان حفظ ذو الجلال مقدار يك فرسخ به بالا آب رانده و در مزار متبرك امام اعظم ابو حنيفه 307 - رضى اللّه عنه « 3 » - استمداد همت « 4 » نموده ، به همان حوالى نزول فرمود . و موسى گه « 5 » را - كه از ماوراء النهر آمده بود - با احكام و مكاتبات بازگردانيد ، و نمدك را - كه داروغاى خيوق بود - با او بفرستاد كه به ضبط خوارزم قيام نمايد ، تا موسى گه از پيش اميرزاده محمد سلطان به خوارزم بازآيد . و فرمان داد كه سلطان محمود خان و اميرزاده خليل سلطان و امير سليمان شاه و امير شاه ملك و برندق و على سلطان « 6 » تواچى و توكل برلاس با جمعى از امرا و فوجى از عساكر مظفر لوا « 7 » به ايلغار روان شوند . ايشان به امتثال امر مبادرت
هامش
( 1 ) . الف ، ع : نمودن .
( 2 ) . الف : + ولايت .
( 3 ) . الف : رحمة اللّه .
( 4 ) . الف : - همت .
( 5 ) . ع : همهجا موسى ذكر شده است .
( 6 ) . ع : سلطانعلى .
( 7 ) . م : گردون مآثر .