( 794 ه . ق ) گفتار در تفويض فرمودن حضرت صاحبقران گردون سرير ، ايالت ولايت زابلستان به اميرزاده پير « 1 » محمد جهانگير
چون صحراى آقار از فرّ وصول و نزول صاحبقران كامگار غيرت سپهر فيروزه حصار گشت ، عاطفت پادشاهانه ، ممالك محمود غازى را - انار اللّه برهانه - از غزنين و كابل تا حدود هند و قندهار ، و آن ولايات و نواحى تا آب سند ، نامزد اميرزاده پير محمد جهانگير فرمود و امرا و نويينان مثل عمزاده امير سليمان شاه ، قطب الدين و على غانجى پسر امير موسى و بهلول پسر « 2 » محمد درويش برلاس و اسلام پسر ايلچى خواجه برلاس و تمور خواجه پسر آقبوغا و برات خواجهء كوكلتاش و حسين صوفى - پسر غياث الدين ترخان - و حبّى « 3 » خواجه - خويش امير عباس - و اقبال شاه يرغوجى و شمس الدين اوچقرا و سونج تمور تلبه « 4 » و ديگر فرزندان و برادران امرا با لشكرى گران ملازم ركاب شاهزاده گردانيد و مجموع خانه كوچ متوجه ضبط آن ولايت گشتند و حضرت صاحبقران ظفرقرين در ضمان « 5 » تأييد « 6 » رب العالمين روان شد و به تاريخ سنهء اربع و تسعين و سبعمائه موافق پيچينئيل ، خطّهء بهشت آيين
هامش
( 1 ) . الف : پير .
( 2 ) . ع : + امير .
( 3 ) . الف : جبّى .
( 4 ) . الف : تيلبه ؛ ع : تيليه .
( 5 ) . الف ، م : - ضمان .
( 6 ) . الف : تأييدات .