( 791 ه . ق ) گفتار در نهضت همايون حضرت صاحبقران به جنگ توقتمش خان و ظفر يافتن به عون ملك ديّان « 1 »
چون توقتمش خان را سرنوشت شقاوت كه خامهء « جفّ القلم » بر پيشانى ادبار و خذلان او رقم زده بود بر آن داشت كه حقوق عنايت و رعايت حضرت صاحبقران فراموش كرده ، بر كفران نعمت اقدام نموده و از تمام الوس جوجى كه از ميامن تقويت و تمشيت آن حضرت به او رسيده بود ، لشكرى گران جمع آورده ،
[ بيت ]
ز روس و چركس و بلغار و قبچاق * قرم با كفه و آلان و آزاق
همان از باشقرد و از مكس هم * سپاهى بس گران آمد فراهم
و با چنان لشكرى از حيّز شمار بيرون و از اوراق اشجار و قطرات امطار افزون ، به تاريخ اواخر سنهء تسعين و سبعمائه موافق لوىئيل اول زمستان ، متوجه حضرت صاحبقران شد . آن حضرت چون براينحال اطلاع يافت با لشكر سمرقند و كش از مستقرّ سرير سلطنت نهضت فرمود و ساغرج را مخيّم نزول همايون ساخت ، و تواچيان را جهت جمع و احضار عساكر نصرتشعار به اطراف و اقطار ممالك روان
هامش
( 1 ) . الف : - عنوان .