املاى لويك به تحريف كاتبان بصور مختلف : انوك - لاويك - لاويل درآمده و چنانچه بعد ازين خواهم گفت : اين نام از زمانهاى قبل الاسلام به اين سرنوشت گرفتار بوده است .
در نسخهء خطى كرامات سخى سرور كه در ديرهء اسماعيل خان يافته شده بود ، حكايتى ازين دودمان حكمرانان غزنه وارد بود ، كه بقاياى اين دودمان حكمرانان غزنه در اوايل فتوح اسلامى در آنجا بودند ، و به زبان حلجيه ( پنبتو ) بيتى از ايشان روايت شده ، كه شرح آن را به تفصيل و اشباع در كتاب لويكان غزنه طبع انجمن تاريخ كابل 1341 ش دادهام .
از روى شرحى كه در همين حكايت كرامات سخى سرور آمده ظاهر مىشود ، كه اصل نام اين خاندان ( لويك ) بوده ، و از لوى پنبتو بمعنى بزرگ و سردار و معظم ساخته شده ، و در آخر اين صفت يك كاف تجليل الحاق گرديده است . و الحاق اين حرف در اواخر برخى از اسماء از زمان قديم تاكنون در افغانستان مروج بوده است مانند بارك ، هوتك ، ختك ، شيتك ، فورك و غيره .
در كتبهء زبان تخارى كه برسم الخط يونانى در سرخ كوتل بغلان در بقاياى يك آتشكدهء دورهء كوشانى مربوط بحدود ( 160 م ) پيدا شده ، نام فاميلى لويك به املاى
LoiX
( لويخ ) ضبط است ، و از همين كتيبه نام دو نفر ازين خاندان را كه در قرن اول و دوم ميلادى در افغانستان حكمرانى داشتهاند در مىيابيم ، كه ( شابگپوهر لويخ بوسر شيزوگرگ - شاه فغفور لويك ( بن ) شيزوگرگ ( مرحوم ) باشند .
املاى لويك درين كتيبه نيز متفاوت است : در نسخهء اور كتيبه كه اصح و منقح است لويخ
Loix
و در نسخهء دوم لوخ
LoX
و در نسخهء سوم الى ايخ
Aliix
است ( براى تفصيل رجوع كنيد به كتاب : زبان دو هزار سال قبل افغانستان تاليف عبد الحى حبيبى طبع كابل ) و ازين برمىآيد كه اين نام فاميلى شاهى از مدت دو هزار سال قبل املاهاى متفاوت داشته و در عصر اسلامى نيز چنين سرنوشت را داشته است .
على العجاله از روى اسناد موجوده من ده نفر را ازين خاندان شاهى محلى غزنه و گرديز مىشناسم :
1 - شاه فغفور لويك بوسر در حدود 160 م كه از طرف شهنشاه