كيرى گيرى - كبرى نوشته شده كه ابن اثير ( ص 202 ج 9 ) آن را كيكى نوشته و گرديزى ( ص 87 - 88 ) قلعهء كسرى ضبط مىكند در بين اين اقوال بر ضبط ابن اثير اعتمادى نتوان كرد . چه اين مؤرخ دور ازين محيط بوده ، و علاوه بر ان نسخ خطى تاريخ وى را نديدهايم ، تا ضبط صحيح اين نام را از ان بر آوريم ، ولى ضبط گرديزى مورد دقت واقع مىگردد ، زيرا كه وى زادهء همين مرز و بوم بود ، و به عصر مسعود هم نزديكتر ، و در غزنه مىزيست در دو نسخهء خطى زين الاخبار كه مرحوم محمد قزوينى آن را در كيمبرج و اكسفورد انگلستان بدست آورده . و يك حصهء كوچك كتاب را از روى آن طبع كردهاند اين نام كسرى آمده ، و مىنويسد : كه سلطان مسعود را كوتوال كسرى بكشت ( ص 88 ) اما طابع و ناشر اين حصهء كتاب ملتفت صحت اين نام نشده و نسخه بدلى نيز ندارد ، و ازين پديد مىآيد كه در هر دو نسخهء گرديزى چنين بوده كه ظاهرا تصحيف كاتبانست در نسخ طبقات ناصرى نيز ضبط اين نام بصور مختلف بوده ، در مط و مب كيرى و كبرى هر دو آمده ، و در نسخ خطى طابعين مط هر دو صورت آن نقل افتاده است . در نسخهء اصل من نيز به صورتى نبشته شده كه آن را بهر دو طور مىتوان خواند ، يعنى نقطهء پائين يك يا دو به نظر مىآيد مأسوف عليه ميجر راورتى آن را از نسخ خطى خويش گبرى . گيبرى گيرى آورده و گويد : كه در نسخ معتمد عليهاى قديمه گيرى ، گيبرى است و بنام گبر شهرى هم در باجور واقع بود و گبر كوت را امپراطور مغل از مير حيدر گبرى گرفته بود ، اگر اين قول راورتى مستند باشد بايد صحيح آن گبرى باشد كه راورتى هم آن را برگزيده است . مورخين ديگر مانند ميرخواند و فرشته هم گيرى يا كبرى آوردهاند ، ولى اگر اين قلعه را بقول راورتى در باجور بدانيم بايد به اين طرف اتك باشد ، حال آنكه برخى از مؤرخين بعد از عبور برسند ذكر حبس سلطان را در آن حصار آوردهاند ، و باينطور بايد حصار اندر ماوراى اتك واقع باشد . ابو الفضل در آئين اكبرى ( ج 2 ص 159 ) جائى را بنام گهرى بر كنار بهت در قطار هزاره و غيره ميآورد ، كه به دو آيه چهنت صوبهء لاهور ارتباط داشت ، و همين دو آبه را اكنون چچ گويند ، كه بين جيلم و سنده واقع است ، و بعقيدهء من بايد كيرى يا گيرى مؤرخين همين گهرى ابو الفضل باشد ، كه اكنون هم بنام گرى حبيب الله و گرى نجيب و غيره شهرت دارد ( براى تكميل اين مبحث رك : 76 )
طبقات ناصرى ( تاريخ كامل ايران واسلام ) ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: عبدالحى حبيبى
ص٣٦٣