زياد است . شايد مأخذ مؤلف ما كتاب تاريخ ولاة خراسان باشد ، يا كتاب ديگرى كه ابن فندق در علم تاريخ به او نسبت دهد ، درين باره شرحى در تعليق ( 5 ) دادهام ، به آن رجوع فرمايند .
( 2 ) تكملة اللطائف : -
در يك مورد مؤلف ما ازين كتاب استفاده كرده ، كه اواخر شرح احوال حضرت داود ( ع ) باشد در طبقهء اول ، و ديگر ذكرى ازين كتاب ندارد . دربارهء تكلمة اللطائف در تعليق جداگانه در آخر اين تعاليق شرحى دادهام به آن رجوع شود ( رك : 70 )
( 3 ) تاريخ بيهقى :
ديگر از مآخذيكه در نهايت ثقت و اوج بلاغت است ، تاريخ ابو الفضل محمد بن حسين كاتب بيهقى است كه اين نويسندهء نامى مدت نوزده سال منشى ديوان رسالت غزنه بود ، و تاريخى بزرگ در احوال سلاطين آل سبكتگين در سى جلد بنام تاريخ آل ناصر به فارسى بليغ و شيرينى تأليف نمود .
اكنون ازين كتاب جز چند بخش ناقصى كه حاوى وقايع سلطنت سلطان مسعود بوده و بنام تاريخ مسعودى يا تاريخ بيهقى مشهور است ، در دست نيست ، بيهقى در انشاى پارسى استاد بوده ، و سبك شيرين و شيوهء نويسندگى وى مسلم است ، تولد بيهقى در سال ( 385 ه ) است ، در ( 451 ه ) به تأليف اين كتاب پرداخت ، و وفاتش به سال ( 470 ه ) اتفاق افتاد [ ( 1 ) ] اين كتاب در سال ( 1862 ع ) جزو سلسله انتشارات انجمن آسيائى بنگال بسعى مورلى و ناسوليس در كلكته طبع شد ، و بار ديگر در تهران بسال 1305 - 1307 قمرى به تصحيح و تحشيه مرحوم سيد احمد اديب پيشاورى چاپ گرديد . و اخيرا آقاى سعيد نفيسى آن را به صورت مكملتر كه وافىتر از ان نشايد ، با مقابله و تصحيح و حواشى و تعليقات در سال ( 1319 ش ) از تهران در سه جلد طبع و شايع نمود ، [ ( 2 ) ] و كذلك متن كتاب در يك جلد ضخيم در تهران بسعى دكتور فياض طبع گرديد .
هامش
[ ( 1 ) ] تاريخ ادبيات ايران از دوكتور شفق ص 62
[ ( 2 ) ] در آغاز طبقه 11 - 12 مؤلف از بيهقى اقتباس مىكند .