مؤلف در بسى از مباحث خويش به مقدسى حوالت دهد ، و اين كتاب از مآخذ وى بود ( رك : 72 )
( 7 ) تاريخ يمينى : -
در آغاز طبقه ( 10 ) يمينى مذكور افتاده ، و اين همان تاريخ العتبى معروف بتاريخ يمينى است ، كه در عصر سلطان محمود در غزنه از طرف ابو نصر محمد بن عبد الجبار العتبى در حدود ( 415 ه ) نگارش يافت .
ابو نصر محمد عبد الجبار در رى به دنيا آمد و در خراسان بمرتبت كمال رسيد ، و در انشاى عربى آيتى بود ، و در حضرت سبكتگين با ابو الفتح بستى بشغل كتابت پرداختى ، و مدتى هم در نيشاپور به خدمت شمس المعالى بودى ، العتبى تاريخ اليمينى را بنام يمين الدوله سلطان غزنه نبشت ، و وقايع سلطنت ابو منصور سبكتگين و سلطان محمود را دران شرح داد ، سبك انشاى العتبى درين كتاب با سلوب ترسل و تسجيع است ، و به آنچه ثعالبى در يتيمة الدهر كرده است مىماند احمد بن على بن عمر المنينى دمشقى در سال ( 1150 ه ) بنام الفتح الوهبى و نجاتى بنام بساتين الفضلاء برين كتاب شروحى نوشتند [ ( 1 ) ] و ابو شرف ناصح بن ظفر بن سعد منشى جرفا دقانى ( گلپايگانى ) در اواخر قرن هفتم هجرى ( در حدود 603 ه ) آن را به فارسى ترجمه كرد ، اين كتاب بسال ( 1272 ق ) در تهران طبع شد ، هكذا يك ترجمه تحت اللفظى يمينى از طرف كرامت على در قرن 19 مسيحى انجام يافت ، كه نسخهء آن در موزهء بريتانيا تحت نمره ( 1888 ) موجود است ، و ترجمههاى تركى هم دارد .
( 8 ) قانون المسعودى : -
در آغاز طبقه ( 5 ) مؤلف ما نام اين كتاب را مىنويسد ، و گويد :
بروايت قانون مسعودى كه ابو معشر منجم كرده است و ازين پديد مىآيد ، كه در برخى از مسايل نجومى قانون مسعودى مرجع مؤلف ما بود ، ولى انتساب اين كتاب به ابو معشر منجم سهو است ، زيرا اين كتاب نگاشته و پرداختهء ابو ريحان البيروتى معروف است ، و مورخين آن را به ابو معشر نسبت نه كنند .
هامش
[ ( 1 ) ] آداب اللغة العربيه ج 3 ص 322