و يكون وقت خريف زهر نباتها [ ( 1 ) ] * تلقى النفوس من البلاء المتواتر
و باشد هنگام تير ماه ، و تازگى گياهها ، كه خلق مبتلا شوند ، ببلا ( ها ) ى پياپى كفار [ دمرهم اللّه ]
و لربما ظهرت عليهم فئة [ ( 2 ) ] * من آل صعصعة كرام عساكر
و [ اندكى ] باشد [ كه ] پيدا شود بدفع ايشان گروهى و جوانان و فرزندان صعصعه ، يعنى كردان شام [ ( 3 ) ]
هذا ( و ) يسقون الفرات خيولهم * من باب طاوى فوق ظهر الطامر [ ( 4 ) ]
اين گاهى [ ( 5 ) ] باشد ، كه آب دهند اسپان را [ از قرات ] بموضعى كه آن را باب طاوى گويند ، بر پشت اسپان [ لاغر ]
او يلفهم [ ( 6 ) ] حلب بجيش لو سرى * البحرا ظلم [ ( 7 ) ] كالعجاج الثائر [ ( 8 ) ]
[ و ] پيچد [ ( 9 ) ] از حلب ايشان را لشكرى [ كه ] اگر بروند [ ايشان ] بر [ روى ] دريا سياه كنند [ دريا را ] از سم اسپان
و اذا مضى نصف القران رايتهم * فى ارض خلق [ ( 10 ) ] فى عداد عساكر
چون نصف قران بگذرد بينى در بلاد [ زمين ] شام و دمشق در شمار لشكر [ ها ]
يفنيهم الملك المظفر مثل ما * فنيت [ ( 11 ) ] ثمود في الزمان الغابر
نيست كند ايشان را ملك مظفر مانند آنكه نيست شدند قوم صالح پيغامبر [ ( 12 ) ] در ( ان ) روزگار گذشته
هامش
[ ( 1 ) ] اصل : شهر بناتها
[ ( 2 ) ] در اصل : فتيته هم خوانده مىشود
[ ( 3 ) ] مط :
و باشد پيدا شوند از ايشان گروهى از فرزندان صعصعه يعنى گردان شام
[ ( 4 ) ] در نسخه اصل مصراع دوم اين بيت را با اول بيت سابق آوردهاند و اين مصراع چنين است : من باب طاقمى فوق ظهر الظاهر ، ولى چون در ترجمه باب طاوى و اسپان آمده صورت مط اصح خواهد بود ، چه طاهر در لغت اسپ طويل القوائم جواد است ( المنجد )
[ ( 5 ) ] مط : گروهى -
[ ( 6 ) ] اصل : يلقهم
[ ( 7 ) ] مط : كظلم
[ ( 8 ) ] ثاير : گرد و غبار متحرك
[ ( 9 ) ] مط : پيچند
[ ( 10 ) ] اصل : حلق
[ ( 11 ) ] اصل : قلبت
[ ( 12 ) ] اصل : پيغمبر