بود [ ه ] هم دران قلعه آمده بود ، چون سوار كافر ، بپاى كاليون [ ( 1 ) ] آمد [ ند ] در قلعه مرد و سلاح بسيار بود ، محمد خوارزم شاه ، ده يازده سال آن قلعه ، و قلعهء فيوار كه ( در ) مقابل اوست ، در بندان و زحمت داده بود ، تا آن را بدست آورده ، و از مرد و سلاح و ذخيره مشحون گردانيده .
چون با كفار جنگ آغاز [ نهادند ، غازيان و عياران از قلعه فرود آمدند و جهاد آغاز ] نهادند [ ( 2 ) ] و مبالغى مغل را بدوزخ فرستادند [ ( 3 ) ] شب و روز بقتال و دفع كفار مشغول شدند ، و كار دليرى اهل قلعه ، به جائى انجاميد ، كه لشكر مغل را بشب خواب [ ( 4 ) ] از خوف ايشان ممكن نبود ، كفار گرد بر گرد تمام حصار دوباره ساختند ، و دو [ ( 5 ) ] دروازه نهادند ، و روى در قلعه ( و ) باره مقابل نهاد ( اند ) و مرد پاس بشب معين گردانيدند .
ثقات [ ( 6 ) ] روايت كرد ( ها ) ند : كه روباهى در پاى سنگ حصار كاليون [ ( 1 ) ] در اندرون بارهء مغل مانده بود مدت هفت ماه آن روباه را راه نبود كه بيرون رفتى [ كار ] محافظت لشكر مغل بدين مقام رسيده بود ، چون مدت يك سال از در بندان حصار بگذشت ، سعدى چربى [ ( 7 ) ] با لشكر مغل از در سيستان بخراسان آمد ، و بپاى قلعهء كاليون با ديگر لشكر مغل ضم گشت ، و رنجورى و با بر اهل قلعه استيلا يافت ، و بيشتر خلق هلاك شدند بسبب آنكه ذخيرهء ( قلعه گوشت قديد ) و پسته بسيار بود ، كه پستهء خراسان ( همه ) از حوالى كاليون باشد ، بواسطه ( خوردن ) گوشت قديد و پسته [ خوردن ] و روغن آن خلق قلعه رنجور ميشدند ، و پاى و سر آماس مىكرد ، و در ميگذشت .
چون مدت دربندان حصار [ و درازى ] آن طايفه شانزده ماه بگذشت آدمى پنجاه بيش نماند [ ند ] ازين جمله بيست كس رنجور ( بپاى آماسيده ) و سى ( كس ) تندرست يكى از آن طايفه بيرون رفت ، و به لشكر مغل پيوست و حال قلعه و خلق [ ( 8 ) ] باز گفت ، چون طايفه كفار را ( از ) حال ( اهل ) قلعه بتحقيق انجاميد ، جمله لشكر مغل در سلاح شدند ، و روى بقلعه نهادند ، و اهل قلعه دل بر شهادت خوش كرده [ ( 9 ) ] تمامت نعمت قلعه
هامش
[ ( 1 ) ] اصل ، گاليور
[ ( 2 ) ] مط و مب : كردند
[ ( 3 ) ] مط و مب : و مبالغ مغل بدوزخ رفت
[ ( 4 ) ] اصل : را بشب خواب از خواب از خوف ايشان
[ ( 5 ) ] اصل : و در دروازه
[ ( 6 ) ] اصل ثقه
[ ( 7 ) ] اصل :
سقدى حربى ، مط و مب : جزبى
[ ( 8 ) ] مط و مب : خلق قلعه باز گفت
[ ( 9 ) ] مط و مب : كردند