اسلامبول حركت كردند .
از بىطمعى حاجى ميرزا حسينخان مشير الدوله در زمان صدارتش شرحى نوشته شد كه واقعا هيچ رشوه و تعارف قبول نميكرد ولى بعد از عزل از صدارت چون دوباره بوزارت خارجه و سپهسالارى رسيد طمعش به حدى بود كه ما فوق نداشت . در همين سفر دوم فرنگ وقتى كه بندگان اعليحضرت همايون در يكى از عمارات سلطنتى فرنگ منزل ميكردند يا در يك مهمانخانه توقف داشتند على الرسم ميبايد انعامى بخدام قصور سلطنتى يا صاحبان مهمانخانه بدهند هر مبلغى را كه سپهسالار معين ميكرد مرحمت ميشد و لكن خود او آن وجه را نصف ميداد و نيمى را براى خود ذخيره مىنمود بخلاف سفر سيم فرنگ كه حضرت اجل اكرم امين السلطان وزير اعظم آنچه را كه بندگان اقدس همايون مرحمت ميكردند ميدادند و از خود هم شخصا نقدا و جنسا چيزى علاوه ميفرمودند .
درين سفر دوم زمانى كه بندگان اقدس همايون در پاريس بودند ميل كردند كه چند شب در ( فون تن بلو ) بتفرج تشريف ببرند بنده را مأمور فرمودند كه يكروز قبل به آنجا بروم و تدارك ورود همايونى را ببينم و بسپهسالار حكم شد كه پانصد تومان براى مخارج بعض تداركات آنجا به بنده نقد بدهند - ايشان پنجاه تومان او را از من كسر كرده باقى را دادند از اين فقره ميتوان ساير كارهاى او را قياس كرد و هريك از عملهء خلوت از براى جلب منفعت جواهرى يا اسبابى به حضور ميآورند كه به فروش برسانند و فايده ببرند . از اين گونه كارها حتما سپهسالار يك ده يكى از براى خود برميداشت بخلاف سفر سيم كه اگر آن مال التجاره يك تومان مىارزيد و عملهء خلوت بده تومان ميفروختند حضرت اجل اكرم امين السلطان وزير اعظم با علم باينكه در ده تومان نه تومان تقلب است باز بىچونوچرا آن وجه را تسليم ميفرمودند . در دو سفر اول فرنگ يك شخص جواهرى بتوسط من جواهرى فروخته بود و من يك ده يكى فايده برده بودم در سفر سيم هم به همان خيال در پطرزبورغ من واسطهء همان شخص جواهرى آشناى سابق خود شده خواستيم جواهراى به فروش رسانيم و فايده ببريم حضرت اجل اكرم آقاى وزير اعظم به جهت
صدر التواريخ يا تاريخ صدور قاجار ( فارسى ) — صفحة 275
مساهمون: محمد حسن خان اعتماد السلطنه
ص٢٧٥