شجرة الملوك ( تاريخ منظوم سيستان ) ( فارسى ) — صفحة 326

مساهمون: صبورى

ص٣٢٦

چو فرّ بزرگى و شأن و جلال * عيان بود از چهر او بىهمال مسمّى نمود او خديو كيان * به نام جلال الدّين محمود خان جگرگوشه را با دو صد احترام * نمودش به اين اسم فرخنده نام چو سامى به اين نام فرخنده شد * زمان پيش فرمان او بنده شد همى گفت چرخ فلك در زمان * كه اين سرو نوخيز باغ كيان [ 163 الف ] به خوبى شود شهرهء روزگار * ز الطاف و اشفاق پروردگار شود بر مرادات خود كامياب * ز فرّ و بزرگى شود بهره‌ياب هزار و دويست و ده و سه ز عام * پس از هجرت پاك خير الانام مر اين اختر از آسمان جلال * ز برج اسد كرد طالع جمال به ديدار اين نوگُل باغ جم * بود شادمان سرفراز عجم به صد شادمانى و عيش و طرب * همين پروراند ورا روز و شب الهى بود تا جهان را بقا * بود چار اركان گيتى به پا بود گردش انجم و آسمان * شتا و دى آيد ، بهار و خزان مر اين غنچهء گلشن عزّ و ناز * الهى بود خرّم و سرفراز ز نيروى اقبال و بخت بلند * شود چون نياكان خود ارجمند