نامه شاه عباس به شاه سليم « 1 »
لوامع اشارات و سواطع بشارات از خطاب مستطاب يابن آدم خلقت العالم لاجلك و خلقتك لاجلى بر پيشگاه خاطر آگاهدلان دانش پژوه و دانشمندان آگاهى - شكوه مىتابد كه خواص افراد انسانى كه به تشريف
أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ
« 2 » اختصاص يافتهاند علو شأن ايشان برتر از آن است كه مقام آسايش ايشان همين سراى فانى و تنگناى جسمانى باشد . بلكه در خور رفعت و منزلت آن جماعت مناظر جنانى و منازل روحانى ساخته نداى جنات عدن
فَادْخُلُوها خالِدِينَ
« 3 » در داده .
عرش است نشيمن تو شرمت بادا * كايى و مقيم خطهء خاك شوى
پس راى سليم به يقين داند كه فناى هر مخلوقى از جملهء واجبات و بقاى هر موجودى از قبيل ممتنعات است و لهذا ارباب عقول به زخارف دنياى ناپايدار كه محل حوادث و مكان مكاره است توجه ننموده نعيم باقى را بر آن ترجيح دادهاند .
هامش
( 1 ) - عنوان در نسخه : « كتابت نواب گيتى ستانى به شاه سليم در تعزيت اكبر مصحوب يادگار على سلطان طالش از انشاى كمترين » ( - عبد الحسين نصيرى طوسى )
( 2 ) - سورة المؤمنون 23 .
( 3 ) - الزمر 73