ضمان ( 263 ) : كفيل شدن ، پذيرفتارى .
طابق النعل بالنّعل ( 1987 ) : كاملا يكسان و برابر .
طارم ( 315 ) : ( معرب تارم ) آسمان .
طاق و طونب ( پانويس بيت 1891 ) : ( اسم مركب از اتباع ) طاق و ترم . طاق و ترنب طاق و طرم . طاق و طارم . از لغات مترادفه است ، به معنى كرّ و فرّ و طمطراق و خودنمايى باشد ، فرّ و شكوه .
طبل باز ( 984 ) : طبلى باشد ، چون باز را بر مرغان آبى سر دهند دوال بر آن طبل مىزنند و از آن آواز ، مرغان مىپرند ، پس باز يكى از آنها را شكار مىكند . دهل خردى كه پيش كوههء زين براى شكار كردن ملوك زنند .
طراز ( 4246 ) : آرايش ، نگار جامه و علم .
طرف بستن ( 2511 ) : حاصل كردن و فائده و نفع برداشتن . طرف به معنى كليچهء ( جامهء نيم آستين كه بر روى قبا پوشند ) كمر است و بستن آن موجب زينت است .
طرّه ( 1441 ) : موى پيشانى .
طعن ( 1534 ) : با نيزه كسى را زدن ، كنايه از زخم زبان .
طمطراق ( 3563 ) : كرّ و فرّ و شأن و تجمّل .
طوبى ( 2792 ) : نام درختى در بهشت .
طوغ ( پانويس بيت 3573 ) : لفظى تركى به معنى نشان فوج .
طوق ( 1308 ) : گردنبند ، چيزى از عالم علم كه شكل پنجه بر آن نصب كنند .
ظفر ( 3470 ) : پيروزى .
ظلّ ( 1003 ) : سايه .
عتاب ( 3422 ) : خشم گرفتن .
عذار ( 2668 ) : رخسار .
عذرا ( 231 ) : نام برج سنبله .
عرض لشكر كردن ( 3565 ) : سان لشكر ديدن و نگريستن حال لشكر و سپاهان .
عفا اللّه ( 3250 ) : جملهء فعليهء دعايى ، مخفّف عفا اللّه عنك ( يا عنه ) در معنى خدا ببخشاياد . در تداول فارسى در مورد تحسين به كار مىرود .
علامت ( 3670 ) : علم و رايت .
شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — صفحة 373
مساهمون: قاسمى حسينى گنابادى
ص٣٧٣