كلك ( 4202 ) : قلم كه با آن مىنويسند .
كماهى ( 3412 ) : مركّب از كاف تشبيه و ما و ضمير مؤنث ، يعنى چنانكه هست و راست است .
كمان ( 234 ) : كنايه از قوس و قزح و نيز آسمان و كنايه از برج قوس كه برج نهم است در فلك البروج .
كوس ( 937 ) : طبل بزرگ .
كوكب الكتيبه ( 1361 ) : درخش سواران ؛ كوكب : مرد با ساز و برگ و مرد با سلاح .
كهنه طاق ( 3461 ) : كنايه از آسمان .
كيش ( 1638 ) : تركش ، جايى كه تير را در آن نهند و به كمر بندند .
كينگذار ( 1074 ) : انتقامجو .
گرانى ( 3582 ) : مزاحمت ، مشقّت .
لب فرسودن ( 3912 ) : لب ساييدن ، كنايه از فرمان دادن ، امر كردن .
لعبت ( 3576 ) : بازيچه .
ليقه / ليفه ( 4261 ) : آنچه در دوات نهند از لاس ، موى ، نخ ، ابريشم و جز آن .
مازاغ ( 127 ) : فعل ماضى . مركّب از ما ( حرف نفى ) + زاغ ( فعل ماضى ، مفرد غايب ) .
اشاره است به آيهء كريمهء
ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى
( 53 : 17 ) ؛ يعنى آن حضرت ( ص ) در شب معراج در مقام قرب ، چشم را به سوى ديگر اشيا نگردانيد و از حكم خدا نافرمانى نكرد .
مثال ( 3250 ) : فرمان ، حكم .
مجمر ( 4085 ) : آتشدان .
محاق ( 3180 ) : سه شب آخر ماه قمرى كه ماه ديده نمىشود .
مدخل ( 1351 ) : لئيم و بخيل .
مرصّع ( 3205 ) : جواهرنشان .
مسجّل ( 3403 ) : ثبت شده .
مشاعل ( 1359 ) : جمع مشعل .
مصاف ( 3450 ) : ج مصفّ ، جاى صف بستن ، ميدان جنگ .
مصحف ( 1194 ) : كتاب ، كتاب آسمانى .