دل بردن ( 3447 ) : شيفته و عاشق خود كردن .
دلفگار ( 4135 ) : دلافگار ، دلفگار ، ملول ، متفكّر .
دماغ ( 3812 ) : مغز سر ، فكر .
دوات ( 4261 ) : ظرف مركّب .
دوال ( 3899 ) : تسمه .
دهل ( 3899 ) : نوعى طبل و نقاره .
ديهيم ( 3473 ) : تاج پادشاهان .
ذات البروج ( 2833 ) : يا سماء ذات البروج ، فلك هشتم است كه بروج دوازدهگانه را قدما در آن توهّم كردهاند و آفتاب در هر ماهى از ماههاى شمسى در يكى از اين بروج جاى دارد و بروج دوازدهگانه اينهاست : حمل ، ثور ، جوزا ، سرطان ، اسد ، سنبله ، ميزان ، عقرب ، قوس ، جدى ، دلو و حوت . و سال شمسى يك دور آفتاب در اين دوازده برج است و در شرع ، سماء ذات البروج را كرسى نامند .
ذروه ( 2241 ) : قلّه ، چكاد .
راهآزماى ( 3581 ) : راهشناس .
راه ( عشاق / عراق ) ( 3599 ) : نام مقامى در موسيقى ( - مقام ) .
ربقه ( 2260 ) : حلقه ، بندگردن .
رحيق ( 2233 ) : خالص ، بادهء ناب .
ردا ( 65 ) : دوشانداز ، جامهاى كه بر سر و قد گيرند .
رست ( 2013 ) : افزونى ، چيرگى ، غلبه و ظفر .
رشح ( 116 ) : تراويدن .
رشحه ( 3342 ) : تراوش كرده و چكيده .
رمح ( 400 ) : نيزه .
رنگ ( 1552 ) : نخجير ، بز كوهى ، گاو دشتى .
روارو ( رر / رو / ررو ) ( 3898 ) : پياپى و به شتاب رفتن لشكر .
زانو آيينه شدن ( 4230 ) : آيينهء زانو ( اضافهء تشبيهى ) ، استخوان و برآمدگى زانو از قدّام .
زنخ ( 30078 ) : چانه .
زينخانه ( 3587 ) : اصطلاحى است كه در دوره صفوى به محل نگهدارى زين چارپايان سلطنتى اطلاق مىگرديد .
شاه اسماعيل نامه ( فارسى ) — صفحة 370
مساهمون: قاسمى حسينى گنابادى
ص٣٧٠