چه غبغبش را ز « 1 » زلف سياه * رسن كرده و رفته يوسف به چاه
2660 به ابرو كمان و به بالا بلند * ز ابرو و چشم آهوان « 2 » در كمند
جمالش گل و خاك رخ « 3 » مشك چين * جمالش چنان بود و خالش چنين
فرستاد سويش به زيب و اساس * اساس عروسى فزون « 4 » از « 5 » قياس
ز بس تنگتنگ اطلس هفت رنگ « 6 » * فضاى زمين و « 7 » فلك گشته تنگ
پر از مشك تر استران گزين * خرامان چو مشكين غزالان چين
2665 همه زندهپيلان به ره گنجسنج « 8 » * ز خرطومشان اژدها بهر گنج
شترها پر از لعل رخشان همه « 9 » * درخشان چو كوه بدخشان همه « 10 »
ز عنبر شتر گاو عنبر شده * جهانى ز عطرش معطّر شده
سپاهان « 11 » و تركان سيمينعذار * فزونتر ز روز و شب روزگار
ز هر جنس چيزى كه در كار بود « 12 » * ندانى كه بسيار بسيار بود « 13 »
2670 شب تيره كاين نوعروس زمان * نهان گشت در پردهء آسمان
شده سبز و خرّم سپهر بلند * ز خورشيد نيلوفرش بىگزند
سواد فلك گشته عنبرفشان * بهارى پى « 14 » عنبرش كهكشان
يكى بارگاه بريشم طناب * كشيدند بر چرخ چون آفتاب
نهادند بهر شه و « 15 » شهريار * درو صندلىهاى زر صد هزار
2675 نشست اندرون « 16 » شاه گردون جناب * چو در زير « 17 » چتر سپهر آفتاب
[ صدور خردور به صد احترام * گرفتند در صدر مجلس تمام
هامش
( 1 ) . د : را چين ز .
( 2 ) . چ : آهوى .
( 3 ) . م : لب .
( 4 ) . ب و م : برون .
( 5 ) . چ : عروسى فزون از شمار و .
( 6 ) . ب ، چ و د : رنگرنگ ؛ م : ز بس تنگ اطلس كه بد رنگرنگ .
( 7 ) . چ : ( و ) .
( 8 ) . ب : گنج .
( 9 و 10 ) . چ : شده .
( 11 ) . ب ، د و چ : غلامان .
( 12 و 13 ) . د : داشت .
( 14 ) . چ : كه بى .
( 15 ) . چ : ( و ) .
( 16 ) . ب ، م ، د و چ : آن .
( 17 ) . چ : روز ( ؟ ) .