ز سوى دگر خصم فولاد چنگ * دُر مشورت سُفته در كار جنگ
2525 همه شب هزبران رستمپناه * در انديشهء روز تا صبحگاه « 1 »
بيا ساقى اى « 2 » آفتاب كمال * كه خورشيد رويت نبيند زوال
شب درد و غم را نهايت رسيد * بده مى « 3 » كه روز عنايت رسيد
مغنّى ز دوران خرابم بسى * چو تار تو در اضطرابم « 4 » بسى
گرفتار دردم دوايى رسان * من بى « 5 » نوا را نوايى رسان
صف آراستن شاه عالميان با نامراد سلطان و هزيمت نمودن از شاه سعادت قران به جانب آذربايجان « 6 »
2530 چو اين قاتل خانهسوز سپهر * برآمد به كف تيغ خونريز مهر
نهاد از سر كينه سلطان شرق * ز خورشيد ، خود زرافشان به فرق
غريو نفير از فلك برد هوش « 7 » * سرافيل بر چرخ بگرفت گوش « 8 »
برآمد دم ناى زرّين « 9 » ستيز * شد از باد كين آتش فتنه تيز
خديو جهاندار عالمپناه * بجنبيد و در جنبش آمد سپاه
2535 درآورد پا در ركاب ستور * كليمى برآمد به بالاى طور
ز تاج « 10 » اتاقه به سر زيورش * چو شمعىّ و پروانه گرد سرش
سمندش چو ديوى به جولانگرى * بر او « 11 » جلوهگر پادشاه پرى « 12 »
فروزان رخش بر سمند مراد * برافروخته آتش از تندباد
شد از شُقّهها « 13 » آسمان در حجاب * گرفت از مه سرعلم آفتاب
2540 علمهاى رنگين و « 14 » ماه « 15 » علم * چو پرهاى طاووس باغ ارم « 16 »
هامش
( 1 ) . چ : لتهاى اين بيت پس و پيش آمده است .
( 2 ) . ب : آن .
( 3 ) . د : كجايى .
( 4 ) . ب ، م ، د و چ : پيچ و تابم .
( 5 ) . ب : مجال .
( 6 ) . م : ندارد ؛ ب : محاربه نمودن شاه عالميان به نامراد سلطان و گريختن او ؛ د : محاربه فرمودن جمشيد زمان و اسكندر دوران با نامراد سلطان ؛ چ : محاربه نمودن شاه عالميان با نامراد سلطان و گريختن او سوى آذربايجان .
( 7 ) . ب : رو نمود .
( 8 ) . ب : سرافيل را سر سراسيمه بود .
( 9 ) . ب ، م ، د و چ : آيين .
( 10 ) . ب ، م و چ : تاج و .
( 11 ) . م : آن .
( 12 ) . ب : ندارد .
( 13 ) . ب : تيغها .
( 14 ) . م : ز .
( 15 ) . چ : ماه و .
( 16 ) . ب : ندارد .