در مدح سليمان و اسكندر دوران و شاه عالم و عالميان و سرمايهء امن و امان ابو المظفّر شاه اسماعيل بهادر خان « 1 »
تعالى اللّه اى كلك دريانشان * كه دريانشان « 2 » است [ و ] گوهرفشان « 3 »
گهرريز كن دامن روزگار * به مدح شهنشاه عالم مدار « 4 »
شهى كاسمان پايهء تخت اوست * مدار « 5 » فلك تابع بخت اوست
سكندر شكوهى كه دينپرور است * صفت لشكرش سدّ اسكندر است « 6 »
330 رخش را فروغ از جمال عليست * جمال « 7 » گل باغ آل عليست
سپهر جهان ديده را ماه و « 8 » مهر * دو چشمند و او نور چشم سپهر
كف او سحابى ولى پرنوال * رخش آفتابى ولى بىزوال
چو هست آفتابى چنين « 9 » بر زمين * چرا مهر تابد ز « 10 » چرخ برين
فلك گر ببيند جمالش ز دور * بريزد ز تاب تجلّى چو « 11 » طور
335 بود آفتاب « 12 » سپهر كمال * الهى كمالش نبيند « 13 » زوال
چو اويى « 14 » به مردانگىّ و يلى * نبود و نباشد به غير از على
جهان را كه تيغش « 15 » حمايت بود * نمودار دست ولايت بود
همه زيردست و زبردست ، اوست * اگر در جهان رستمى هست اوست
[ ممالك كه از داد و عدلش به پا « 16 » ست * خدادادش و داور او خداست ] « 17 »
340 خدنگش كزو « 18 » چرخ خواهد امان * چو سهم سعادت بود در كمان
هامش
( 1 ) . م : ندارد ؛ ب : همان با جمله دعايى خلّد اللّه ضلال جلاله الى يوم الدّين ؛ د : در مديح . . . بهادر خان ظلّ معدلته الى يوم الدّين بحقّ محمّد ( ص ) و آله الطّاهرين ؛ چ : همانند د فقط به جاى « طاهرين » ، « اجمعين » آمده است .
( 2 ) . ب : نشانى .
( 3 ) . د : لت دوم مخدوش است .
( 4 ) . م : لتهاى اين بيت پس و پيش شده و پيش از بيت 326 آمده است .
( 5 ) . چ : مه نه .
( 6 ) . ب : پس از اين بيت افزوده است :كه بر خيل انس و ملك هشت شاه * خديو جهان شاه عالمپناه( 7 ) . ب ، م و د : جمالش .
( 8 ) . د : ( و ) .
( 9 ) . ج : در .
( 10 ) . چ : به .
( 11 ) . ب : ( چو ) .
( 12 ) . د : آفتابى .
( 13 ) . م : نبيند كمالش ؛ د : نيابد كمالش .
( 14 ) . ب : اوّل .
( 15 ) . ب : تيغى .
( 16 ) . د : جا .
( 17 ) . ت : ندارد ، متن براساس ب نوشته شد .
( 18 ) . د : كز آن .