تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در قلمروى خانان مغول ( فارسى ) — صفحة 202

مساهمون:

ص٢٠٢
خودسوزى همگانى ، همگى خود را بسوزانند ، دست‌كم از دورهء اكبر در تسخير چيتور « 1 » آشناست . بايد در واقع قبول كرد كه زنان مستمند هر دو اجتماع مذهبى زياد متفاوت نزيسته‌اند . اگر بيرون رفته‌اند ، كوچك‌ترين فرزند را ، مثل امروزه ، روى تهيگاه طرف چپ حمل كرده‌اند و گاه و بيگاه مينياتورى به بيننده اجازهء مشاهدهء چنين زنانى را هنگام كار مىدهد . اگر 400 سال پيش زنان را در دامنهاى بلند گشاد با بلوزى كوچك در حال حمل سنگ مىديديم ، دقيقا هنوز هم زنان كارگر فقيرى ( كه تنها ثروتشان تعداد زيادى النگو در دست است ) به همان صورت ديده مىشوند كه مشغول حمل ساروج ، سنگ ، و گل در محلهاى ساختمانى هستند . در تصاوير ديگر ، به ويژه در طراحيهاى حاشيهء صفحات آلبومها ، آنها را با كوزه‌ها قدحها ، و گلدانهايى در روى سر تصوير كرده‌اند ، و در اينجا به نظر مىرسد كه جهان متوقف شده است . ولى اكبر زنان در حال آوردن آب را به عنوان نماد براى قلب انسان ديده است : زنان هندو از رودخانه‌ها ، آب انبارها ، يا چشمه‌ها آب مىآورند ، و خيلى از آنان سبوهاى مختلفى را بر روى هم در روى سر حمل مىكنند و در اين ميان با زنان همراهشان ، در حالى كه روى زمين ناهموار راه مىروند ، صحبت و پرچانگى مىكنند . اگر قلب تا حدى تعادل رگهايش را حفظ كند ، درد و رنجى وارد نمىشود . وقتى كه اين به روابط با قادر متعال بستگى پيدا مىكند ، چرا بايد از اين زنان كمتر بود ؟ ( 48 )
هامش
( 1 ) .Chitor .
در قلمروى خانان مغول ( فارسى ) — صفحة 202 | آنه مارى شيمل / فرامرز نجد سميعى