بنيانگذار اين فرقه « مختار ثقفى » بود كه خود را وزير و پشتيبان و رسول محمد حنفيه مىدانست .
« مصاحب ، ج 2 ، بخش يك »
( 83 )
- كثيرّ عزّه -
شهرت ابو صخر كثير ابن عبد الرحمان ابن اسود خزاعى ( متوفى 155 ق ) شاعر شوريده و عاشقپيشهء عصر اموى و از مشاهير عشاق در تاريخ ادب عرب . نام « كثير » با نام معشوق او « عزه » چنان به يكديگر پيوند خورده كه در طول تاريخ همهجا با يكديگر ضبط مىشوند . بعضى از مورخين نوشتهاند كه وى از غلاة شيعه و از معتقدين به تناسخ بوده و حتى خود را « يونس ابن متى » مىدانسته . از اشارات مورخين دانسته مىشود كه وى به مذهب كيسانيه تمايل داشته و به مهدويت محمد حنفيه معتقد بوده . برطبق نوشته ابن النديم در عصر وى كتاب « كثيرّ و غرّه ( يعنى اخبار عشق ايشان از كتابهاى معروف مثل كتاب ليلى و مجنون ) بوده است .
« مصاحب ، ج 2 ، بخش يك »
( 84 )
- شيخ احمد بحرينى -
رجوع شود به شيخ احمد احسائى ( بند شماره 62 حواشى ) .
( 85 )
- برمان -
يا برمن
Bermen
. دومين بندر بزرگ آلمان و يكى از مراكز صنعتى و تجارتى آن . در 788 م . اسقفنشين و در 847 م . اسقف اعظمنشين گرديد و در قرون وسطى مركز فعاليتهاى تبليغى مسيحيت در اروپاى شمالى بود و بهتدريج كه بر رونقش افزود دست اسقفهاى اعظم كوتاه گرديد . در 1358 م . وارد اتحاديه « هانسائى » شد و اصلاح دينى را پذيرفت . در 1646 م . از شهرهاى آزاد امپراطورى گرديد . در 1810 م الى 1813 م . جزء امپراطورى فرانسه بود . در جنگ دوم جهانى در اثر بمباران آسيب فراوان ديد . از ابنيه آنكه بهجا مانده تالار شهردارى به سبك « گوتيك » و كليساى جامع « سانكتپترى » است .
« مصاحب ، ج يك »
( 86 )
- اسد الغابه -
[ اسد الغابة فى معرفة الصحابه ] كتابى در عمل رجال از ابن اثير . اين اثر معتبر مشتمل بر 7500 زندگينامه است و مؤلف محتويات كتابهاى « ابن منده » و « ابو نعيم » و « ابن عبد البر » را در آن جمع كرده و اشتباهات آنها را استدراك نموده و خود مطالبى بر مطالب آنها افزوده . در سال 1280 - 1286 ق . در پنج مجلد در مصر و از روى آن در تهران چاپ افست شده .
« مصاحب ، ج يك »
( 87 )
- عبد الله بن جبير -
ح : « فرمانده تيراندازان اسلام در غزوه احد بود . »
( 88 )
- عبد الله بن جحش -
از قبيله بنى اسد و از صحابه مشهور پيغمبر ( ص ) ، مادرش « اميمه » بنت عبد المطلب بن هاشم بود . عبد الله در مهاجرت به حبشه شركت داشت و در غزوه احد شهيد شد و او را با حمزه در يك قبر دفن كردند .
( 89 )
- محمد بن بابويه -
ابو جعفر محمد بن ابو الحسن على بن حسين بن موسى قمى مشهور به « صدوق » كه در جهان شيعهء اثنى عشرى يكى از برجستهترين فقيهان و محدثان شناخته شده است .
ادوارد براون مىگويد « مهمترين علماى اوليه شيعه سه نفرند به نام محمد : كلينى ( محمد بن يعقوب متوفى 329 ق ) ، ابن بابويه ( محمد بن على بن حسين بن موسى متوفى 381 ق ) و طوسى ( محمد بن حسن متوفى 460 ق ) . اولى مصنف كتاب « كافى » دوّمى صاحب « من لا يحضره الفقيه » و سومى مؤلف « استبصار » و « تهذيب الاحكام » است . اين چهار اثر به نام كتب اربعه معروف است . . . .
« دانشنامه ايران و اسلام ، ج 3 »