جهت روزه مىگيرد كه بدل هدى مىشود . سه روز در حج روز هفتم و نهم اگر نشود روز هشتم و نهم و يك روز ديگر بعد از مراجعت از منى و اگر روز هشتم نگيرد روز نهم را هم نگيرد تا بعد از منى كه مراجعت نموده روزه را بگيرد كه آن سه روز بايد در ايام توقف مكه معظمه باشد . و اما هفت روز ديگر را ، پس از آنكه حاج وارد خانهء خود شود بگيرد ، يعنى به وطن خود مراجعت كردند بگيرند .
هدى اگر گوسفند شد هفت ماهه باشد كه داخل هشت ماه شده باشد و اگر شد پنج ساله داخل در شش شده باشد و اگر گاو باشد دو ساله داخل در سه باشد و اگر بز باشد دو ساله داخل در سه شده باشد . بايد هدى صحيح و تام الاعضاء باشد . حتى اگر كمى از گوش او بريده باشند كفايت نمىكند . بايد لاغر نباشد ، بطورى كه در عرف بگويند لاغر است . بايد قدرى از گوشت هدى را خود شخص بخورد ، قدرى هديه به دوستان دهد ، قدرى به صدقه دهد . مقدار هريك از اين سه قسمت ثلث باشد بهتر است .
فصل هفتم : حلق و تقصير حلق ، يعنى سر تراشيدن .
تقصير در لغت عرب كوتاه كردن هرچيز است . در اينجا كوتاه كردن و گرفتن شارب ناخن است .
بدانكه ، بعد از ذبح كردن هدى در منى ، براى مكلف ، تقصير واجب است . يعنى سر تراشيدن و يا شارب و ناخن گرفتن . دربارهء زن و خنثى تراشيدن جايز نيست . واجب است مقارن حلق يا تقصير به اين طريق نيت شود : « سر مىتراشم يا تقصير مىكنم در فرض حج تمتع به جهت واجب بودن آن قربة الى الله . » بعد از حلق يا تقصير ، حلال مىشود بر حاج بيت الله جميع بيست و چهار چيز كه در احرام حرام شده بود ، مگر زن ، صيد و بوى خوش .
فصل هشتم : طواف حج تمتع .
بدانكه ، بعد از فراغ از عبادتها و مناسك سهگانهء منى ، حاج متمتع ، افضل آن است كه بيايد به مكه در روز عيد . پس از آن ، واجب است طواف حج تمتع به همان نوع طوافى كه در عمرهء تمتع تفصيل داده شد و اعاده لازم نيست . نيز جايز است براى كسى كه حج تمتع مىكند روز عيد به مكه نرود و در منى بماند تا روز يازدهم . روز يازدهم برود به مكه و اعمال را بهجا بياورد ، ولى اگر از يازدهم عقبتر انداخت و نرفت به مكه گناه كرده است به مذهب بعضى ، لكن به رأى جناب حاجى ميرزا محمد حسن و حاجى ملا على سلمهما الله تعالى تأخير از روز يازدهم تا بعد از ايام تشريق بلكه تا تمام ذى الحجه جايز است و آن ، در صورتى است [ كه ] شخص معذور باشد . مثل مريض بودن يا خسته بودن يا مانع شرعى داشته باشد .
و بدانكه ، جايز نيست تقديم طواف و سعى پيش از رفتن به عرفات و مشعر و منى . مگر از براى كسى كه بهجا آوردن آنها بعد از مراجعت به مكه براى او ممكن نباشد . مثل آنكه زن گمان حيض و نفاس در آن زمان داشته باشد و يا مرد پير و عاجز باشد كه نتواند بعد از مراجعت مردم از منى طواف كند به جهت ازدحام و جمعيت . در اين صورتها جايز است اول طواف و