در ضمن پيغام خود نميگويد كه من حاضر هستم كه در باب ترضيه ، اظهارات شما را استماع نمايم .
بارى با حامل اين پيغام ، در باب اختيار خود و منظور اولياى دولت ايران و ميل شخص من در اصلاح اين امور و شرايط حصول و مقصود طرفين آنچه كه مناسب مجلس بود بيان نمودم .
نايب مشاراليه كه مأمور مذاكرهء مطالب نبود ، از فدوى دو جواب ميخواست ، يكى در باب اختيار خودم و دستور العمل ، و ديگرى اينكه من حاضر هستم كه تكاليف دولت انگليس را بلادرنگ قبول نمايم يا نه ؟ .
بنده اول پرسيدم كه تكاليف دولت انگليس كدام است ؟
نايب مشاراليه ، در اين باب نتوانست جواب شافى بدهد . مقصودم از اين سؤال اين بود كه بفهمم دولت انگليس همان تكاليف سابق را كه به طهران فرستاد ، يا اينكه ابراز شرايط ديگر را كرده است « 1 » . بعد از سؤال و جواب زياد ، آخر الامر بموجب نوشته از جانب من براى ايلچى كبير اين پيغام را برد كه من از جانب دولت ايران اختيار دارم كه در باب اصلاح امورات فيما بين دولتين ايران و انگليس قرارى كه شايسته بدانم بدهم . و هيچ لازم ندارم كه در اين باب ، دوباره رجوع بدستور العمل اولياى دولت خود نمايم . و در باب قبول تكاليف دولت انگليس چون بر مراتب آن استحضار ندارم ، نميتوانم در اين باب جوابى بشما بگويم .
علاوه بر اين شرحى شخصا بمضامين مناسب بتوسط نايب مزبور به ايلچى كبير پيغام دادم كه اگر بيش از اين مقام رسمى ، در يك مجلس دوستانه و شخصا با هم گفتگو نمائيم كه به جهت « 2 » اصلاح
هامش
( 1 ) - در اصل چنين است .
( 2 ) - در اصل چنين است و ظاهرا « جهت » صحيح است .